www.uwtrainingsacteur.nl

Have a little faith...

2012-01-26T00:01:00.000+01:00

We hebben allemaal onze onzekerheden.
De een wat meer dan de ander, maar de emotie is niemand vreemd.

Onzekerheid kan je hopeloos in de weg zitten en je enorm doen twijfelen.

En toch gaat niemand uit zichzelf twijfelen. Er is geen gen voor onzekerheid. Dit kan enkel ontstaan door de invloed van anderen en doordat je het zelf gaat geloven.

Het goeie nieuws is: onzekerheid kan ook een opstap zijn naar (zelf)vertrouwen.

Zoals de coach van de Chicago Bulls ooit heel treffend zei:

‘You just gotta learn to be comfortable being uncomfortable'

Dus tot die tijd: HAVE A LITTLE FAITH!

Geniet van dit mooie filmpje:

En de vraag is?

2012-01-20T10:14:00.003+01:00

Als trainingsacteur laat ik deelnemers aan een training het effect van hun gedrag ervaren. Want ergens over praten is effectief. Maar iets ervaren is vaak effectiever.

Zoals Benjamin Franklin ooit zei:

"Tell me and I forget. Teach me and I remember. Involve me and I learn."

Als het aankomt op het effect van verschillende soorten vragen, zet ik regelmatig de volgende oefening in:

Deelnemers mogen, ter kennismaking met mij, om beurten vragen stellen. Iedere vraag mag.

Ze ervaren vervolgens direct het effect van de verschillende vragen.

Stelt iemand bijvoorbeeld een gesloten vraag: dan volgt er ook een gesloten antwoord. Dus enkel ''Ja' of 'Nee'.
Stelt iemand een open vraag: dan volgt er een open antwoord met meer informatie.
Stelt iemand een suggestieve vraag: dan volgt een wantrouwend antwoord.
Stelt iemand een keuzevraag: dan volgt enkel een van de gestelde keuzen als antwoord.

Enzovoort...

Vaak ben je je niet bewust van het soort vragen dat je stelt. En dat is best zonde!

Want als je je hier bewust van bent, krijg je ook de informatie die jij nodig hebt. En heb je zelfs de mogelijkheid om een gesprek te sturen.

Er zijn namelijk nogal wat soorten vragen die je kunt inzetten...

Open vragen, gesloten vragen, suggestieve vragen, sturende vragen, controlevragen, tegenvragen, gerichte vragen, directe vragen, indirecte vragen, reflectieve vragen, hypothetische vragen, keuzevragen, doorvragen
negatieve vragen...

Oh ja. En voor ik het vergeet.
Je hebt natuurlijk ook nog hele domme vragen... ;)

Meer weten over effectief communiceren? Kijk eens op de website van Boertiengroep.

Zal ik dit van u aannemen?

2012-01-15T15:21:00.000+01:00

Als we met elkaar communiceren doen we allerlei aannames. En gelukkig kloppen deze aannames regelmatig. Maar soms ook niet.

Want zo makkelijk het is om iets aan te nemen, zo moeilijk is het soms om een aanname te toetsen.

In plaats daarvan bedenken we allerlei scenario's die onze communicatie blokkeren. Ineens zeggen we niet meer wat we te zeggen hebben. En vragen we niet meer wat we te vragen hebben.

Daarom speciaal voor jou deze fantastische tips.
Ze werken altijd...

Mis je iemand? Zoek contact.
Wil je begrepen worden? Leg uit.
Heb je een vraag? Vraag het.
Vind je iets niet leuk? Zeg het.
Vind je iets wel leuk? Zeg het.
Wil je iets? Vraag erom.
Wil je iemand zien? Nodig uit.
Hou je van iemand? Zeg het.

Tja. En meer is het niet.

Mensen kunnen namelijk niet raden wat er in je hoofd omgaat.
Het is dus beter om je uit te spreken in plaats van te verwachten dat de ander het wel weet.

Je hebt maar een leven. Dus neem het risico om een JA te krijgen. Je hebt namelijk al een nee...

Communiceer ze!

OMG!

2012-01-09T22:33:00.002+01:00

Ik herinner het me nog als de dag van gisteren...

Eindelijk had ik die afspraak met die interessante prospect. Licht gespannen en op pittige hakjes arriveerde ik op mijn afspraak. Toen ik door mijn gesprekspartner werd uitgenodigd plaats te nemen aan zijn bureau bleef ik plots met mijn pittige hakje achter mijn eigen broekspijp haken.

Met een weinig gracieuze val, smakte ik keihard achter het bureau...

De eerste emotie die ik tot in mijn tenen voelde? Je raadt het al:
SCHAAMTE!

Schaamte is een typisch menselijke emotie. Dieren kennen dit gevoel niet. Het gevoel wordt ons aangeleerd en het is daarnaast ook nog eens sterk cultureel bepaald.

En ondanks dat het een vervelend gevoel is, is het wel functioneel. Schaamte zegt namelijk iets over het beeld dat jij over jezelf hebt. En over het beeld dat je wilt dat anderen van jou hebben. Als je je schaamt geeft je hoofd een alarmsignaal af dat er niet aan dit beeld voldaan wordt.

Dit zou je kunnen zien als een kans om beter te functioneren. Mits je je schaamte als volgt kunt bekijken:

Waar schaam je je precies voor?
Is dit valse schaamte (=schuldgevoel) of echte schaamte?
Wat zou je kunnen DOEN of ZEGGEN om ervoor de zorgen dat dit verandert/verbetert?

Door je hier op te richten kun je je schaamte functioneel maken.

Maar vervelend is het gevoel natuurlijk wel.
Gelukkig kan het altijd erger. Getuige dit briljante Southpark filmpje.
Auw...

Ho, ho, ho!

2011-12-20T19:42:00.000+01:00

Lieve lezer van dit blog.

Via deze weg wil ik je hele fijne feestdagen wensen en een inspirerend 2012!

Dat je in het nieuwe jaar nog heel vaak positief verrast mag worden!

Ik ben er weer vanaf 9 januari 2012!

Een vrouw van veel woorden...

2011-12-13T22:05:00.001+01:00

Beste mannen.

Het zal geen verrassing zijn, maar onderzoek wijst uit dat wij vrouwen gemiddeld 21.000 woorden nodig hebben om een verhaal te vertellen.

Jullie mannen hebben er iets minder nodig. Slechts 9000...

Maar dat wisten jullie natuurlijk al lang.

Hoe komt het toch dat wij vrouwen het zo moeilijk vinden om een beetje kort en bondig te blijven?

Sorry, lieve mannen, het is misschien ook wel een klein beetje jullie eigen schuld.

Wij vrouwen zijn namelijk enorm gevoelig voor jullie non verbale communicatie. En aangezien het grootste gedeelte van de communicatie non verbaal geschiedt worden wij vrouwen al snel afgeleid. Bijvoorbeeld door jullie afdwalende blik naar het mobieltje. Of door jullie ongeduldig tikkende vingers. Of door jullie zucht halverwege ons verhaal.

Denken wij ook maar even dat jullie ons verhaal niet horen dan gaan we NOG MEER vertellen.

Of nog een keer opnieuw.
Of net even iets anders.

Alles om zeker te weten dat jullie ons wel goed begrepen hebben.

Dus doe mij een lol.

Laat ons af en toe even weten dat jullie ons horen. Hou oogcontact. Knik soms. En glimlach bij onze verhalen.

Ik beloof je dat we dan wat minder tekst zullen gebruiken.

En mochten we toch op Vicky Pollard uit onderstaand filmpje gaan lijken...
Nouja. Dan is het misschien gewoonweg al te laat ;)

Falen bestaat niet...

2011-12-09T18:16:00.004+01:00

Ik was 19 en ging, vol goede moed, auditie doen bij mijn droomopleiding.

De Kleinkunst Academie.

Gewapend met een lied en een monoloog vertrok ik naar Amsterdam. Voor ik het wist stond ik oog in oog met de vijfkoppige jury. En plots was ik tot niks meer in staat... De monoloog werd een stuk afgeraffelde tekst en het lied klonk als raar gepiep. Binnen vijf minuten stond ik weer buiten.

Na enkele weken kwam de brief. Je raadt het al:
Ik werd keihard afgewezen.
En ik vond dat ik enorm gefaald had.

Nu, jaren later, weet ik dat ik toen helemaal niet gefaald heb. Ik had gewoon iets geprobeerd en het resultaat beviel me niet.

Als je op deze manier naar falen kunt kijken, faal je dus nooit meer.

Want wil je een ander resultaat, dan kun je altijd iets anders proberen.

Het klinkt misschien wat eenvoudig.
Maar of je nu faalt, mislukt, afgaat, tekortschiet, flopt of feilt;

Als je het kunt zien als leren dan gaat het bijdragen aan je eigen succes.

Dus faal glorieus de aankomende tijd!
Wie weet word je net zo groot als een van deze namen:

Ik wil niet!!!

2011-12-04T21:13:00.007+01:00

Het was eind oktober toen iemand uit mijn familie riep:

"Laten we nu vast lootjes trekken voor de Sinterklaassurprises! Dan zijn we er lekker vroeg bij!"

Zo gezegd. Zo gedaan.

Toch vond ik mezelf op de dag van de surprises niet ontspannen terug op de bank.

Integendeel.

Ik liep Sinterklaas te vervloeken. Het gekleurde papier lag door heel mijn huis, de knutsellijm zat zelfs aan de kat en de rode vlekken diep in mijn nek. Nog maar drie uur te gaan totdat er een goede surprise moest zijn...

Als het aankomt op klusjes die ik niet zo leuk vind, dan vertoon ik vreselijk uitstelgedrag.

Alles op het laatste moment.

Bij deelnemers aan een training zie ik dit gedrag ook regelmatig. Mensen vinden het soms vervelend een rollenspel te doen en stellen het dan tot het allerlaatste moment uit. Tot ze dan toch echt aan de beurt zijn.

Het engels kent een mooi woord voor dit gedrag: Procrastination.
Dit filmpje is voor mij dan ook het feest der herkenning...

Ben jij ook zo'n uitsteller?

Misschien is de tien-minuten-regel dan iets voor jou.
Je werkt dan slechts 10 minuten aan je nare klus. Als je na de 10 minuten wilt doorgaan dan mag dat. Zo niet. Dan plan je een nieuw moment waarop je weer 10 minuten aan de klus werkt.

Je zult merken dat je, eenmaal aan de klus begonnen, het vaak wel af kunt maken.

Dus sinds vandaag staat er in mijn agenda:

Zondag 25 november 2012. 14.00uur. Tien minuten werken aan Sinterklaas Surprise.

Op hoop van zegen...

Ik pieker me suf...

2011-12-01T20:51:00.003+01:00

Ik ben van nature een zekerheidszoeker.
Dus als er dingen onzeker zijn, dan maak ik me snel zorgen.
En als ik me zorgen maak, betekent dat piekeren totdat ik er bij neerval!

Tot ik ooit een wetenschappelijk onderzoek las naar piekeren.

Wist jij dat:

- 40% van de dingen waar je je zorgen over maakt, nooit gebeurt?
- 30% van de dingen waar je je zorgen over maakt, niet meer veranderd kan worden?
- 12% van alle dingen waar je je zorgen over maakt, onnodige zorgen zijn over je gezondheid?
- 10% van je zorgen gaan over kleine, onbelangrijke zaken?
- Slechts 8% van je zorgen gaan over echte, belangrijke zaken?

Oftewel.

Wist jij dat:

92% VAN AL JE ZORGEN EEN TOTALE VERSPILLING VAN TIJD IS!!!

Sinds ik dit weet ben ik aanzienlijk minder gaan piekeren.
Ik laat de dingen gewoon op me af komen en dat scheelt een hoop zinloos denkwerk.

Dus betrap jij jezelf binnenkort op een stevig potje piekeren?
Denk dan even aan bovenstaande harde cijfers...

Wil je trouwens beter leren omgaan met de stress die je van piekeren kunt krijgen? Misschien is deze training dan iets voor jou!

Een gemiste kans zit in een klein hoekje...

2011-11-27T20:44:00.001+01:00

Weet je wat het mooie is aan een kans?

Hij verdwijnt niet.
Hij gaat eenvoudigweg door naar de volgende kanshebber.

Dus telkens als JIJ een kans grijpt ben je dichter bij nieuwe, onverwachte mogelijkheden die voor je openliggen.

Grijp ook eens een kans deze week.
Voor je het weet is ie voorbij...

Lieve ik...

2011-11-22T22:54:00.000+01:00

Vanaf mijn 9e schrijf ik in dagboeken.

Verliefdheden, gedachtenkronkels, geheimen, overpeinzingen, angsten, geluksmomenten, gekke acties. Alles is toevertrouwd aan een van de vele dagboeken in mijn kast.

Zo eens per jaar lees ik sommige verhalen terug. Want het is dan net alsof ik een brief lees aan mezelf.

En van wie neem je altijd advies aan, omdat je zeker weet dat degene het goed met je voor heeft?

Juist. Van jezelf.

Daarom laat ik deelnemers ter afsluiting van een training zichzelf ook soms een brief schrijven.

En daar mag van alles instaan. Een voornemen. Een inzicht of bemoedigende boodschap. En soms een enkel woord. Feit blijft: Je gedachten op papier zetten is anders dan er alleen over nadenken.

Een paar maanden na de training stuur ik de brief dan toe per post.

Impact gegarandeerd!

Want een brief aan jezelf houdt je een spiegel voor waar je niet aan ontkomt...

Dus wat zou jij tegen jezelf willen zeggen? Of waar zou je over een tijdje nog aan herinnerd willen worden?

Klik op deze link: letters to the future en schrijf jezelf die ene belangrijke boodschap.

Om hem vervolgens ooit weer van jezelf te ontvangen.

Liever beleefd...

2011-11-16T11:36:00.001+01:00

Beleefdheid wordt op Wikipedia omschreven als een sociale vaardigheid, die de omgang in de maatschappij vergemakkelijkt.

Hoe komt het dan dat je van onderstaand filmpje waarschijnlijk toch een beetje jeuk krijgt?

Omdat beleefdheid niet altijd werkt.

Soms moet je gewoon even botsen. Managementcoach Jan van Setten vertelde me ooit dat ECHT contact pas ontstaat als je M.O.T. (Moment Of Truth) hebt gehad met iemand.

Het is me altijd bij gebleven.

Er zijn namelijk situaties waarin het effectiever is om onbeleefd te zijn. En dan bedoel ik niet grof of respectloos maar mondig en assertief. Gewoon zeggen wat je ergens van vindt.

Toch kiezen veel mensen, inclusief ondergetekende, liever voor de beleefdheid. Lekker veilig. Geen conflict. Geen teleurstelling. Jij blij. Ik blij.

Dus de volgende keer...

Als die vrouw voorkruipt in de rij bij de kassa,
Als die klant je offertes laat schrijven zonder ooit iets te kopen,
Als die collega de gemaakte afspraken telkens niet nakomt,
Als die vriendin maar blijft klagen over kleine dingen,
Of als die voetballer van het andere team ineens een schwalbe uitvoert:

BE RUDE!!!

Wat goed / knap / leuk / fijn / mooi / lief

2011-11-13T22:38:00.004+01:00

Het is herfst 2009. Ik sta in de Albert Heijn, bij de zuivel, als er plots een vrouw op me af komt lopen. Ze lacht vriendelijk naar me en zegt:

"Weet je dat je er fantastisch uit ziet in die jas? Ik moest het je gewoon even zeggen. Fijne dag nog!"

En ze loopt weer weg.

Een beetje overdonderd mompel ik nog "Ehhh..dankjewel".

Twee jaar later kan ik me dit moment nog steeds goed herinneren. Ik weet notabene nog dat ik bij de zuivel stond...

Het maakte flinke indruk op me dat een totale vreemde de moeite nam om zoiets fijns te zeggen. Zomaar. Uit het niks.

De impact van een welgemeend compliment.

Als trainingsacteur ben ik me hier ook zeer van bewust. Vandaar dat ik deelnemers aan een training ALTIJD vertel wat ze heel erg goed doen. Want een compliment is fijn om te krijgen en fijn om te geven.

Kijk maar eens naar de twee studenten uit onderstaand filmpje.

Wie ga jij complimenteren deze week?

Blunderen graag...

2011-11-10T23:58:00.000+01:00

In mijn werk als trainingsacteur kom ik regelmatig deelnemers tegen die het liefst een perfect rollenspel willen doen.

Begrijpelijk. Want we willen het graag goed doen.

Maar helaas leer je niet zoveel van een perfect rollenspel. Want juist in de bereidheid 'te blunderen' zit het leergeld.

Maarja. Wie gaat er nu voor z'n lol op z'n bek?

Om dit wat minder spannend te maken zet ik wel eens de werkvorm 'Beter niet" in. Ook wel bekend van het televisieprogramma De Lama's.

Hoe werkt het?

De deelnemer aan het rollenspel krijgt een vrijbrief om bewust alles helemaal fout te doen. De 'Beter niet' versie.

Naast dat dit meestal erg leuk is om te doen, is het ook nog eens erg effectief. Uit onderzoek blijkt namelijk: Mensen leren meer van een verkeerd voorbeeld dan van een goed voorbeeld. Verder is deze werkvorm een mooie opstap naar een gesprek over wat er dan wel werkt.

En dat blunderen ook gewoon heel erg grappig kan zijn weet Jeroen van Koningsbrugge natuurlijk als geen ander...

Ik ben nu eenmaal zo...

2011-11-06T21:43:00.005+01:00

Zeg eens eerlijk.
Hoe vaak heb jij geprobeerd iemand in je omgeving te veranderen?

Zelf stak ik flink wat energie in pogingen vriendjes, collega´s, managers, familieleden en vriendinnen te veranderen. En het zal je niet verbazen... Er veranderde helemaal niks.

Mensen veranderen namelijk niet omdat anderen dit willen. Mensen veranderen omdat ze dit ZELF willen.

Dus als je je gedrag zelf wilt veranderen. Hoe doe je dit dan?

Volgens Tony Robbins, amerikaanse NLP goeroe, in vier stappen:

Stap 1. Identificeer het gedrag dat je wilt veranderen.

Stap 2. Formuleer de negatieve gevoelens die dit gedrag veroorzaken. Wat gaat het je kosten als je dit gedrag in stand blijft houden? Hoe voelt de frustratie of pijn die het gedrag veroorzaakt?

Stap 3. Bedenk hoe het nieuwe gedrag eruit ziet. Wat doe je anders en wat levert het je op? Probeer deze positieve gevoelens echt te voelen. Alsof je het al doet.

stap 4. Dwing jezelf telkens als je in het oude gedrag vervalt, het gevoel op te roepen van stap 3. Het is de kunst om het oude gedrag te herkennen in het moment en direct anders te handelen dan dat je altijd al deed.
Keer, op keer, op keer, op keer, op keer, op keer, op keer.

Want het lijkt simpel. Maar het is gewoon keihard werken...

En toch. Na verloop van tijd ontstaat er nieuw gedrag omdat je oude denkpatroon langzaam is veranderd in je hersenen.

Lang leve ons brein!

Tot slot, ter inspiratie, een gedicht dat ik erg mooi vind:

Als ik blijf kijken
Zoals ik altijd heb gekeken
Blijf ik denken
Zoals ik altijd dacht

Als ik blijf denken
Zoals ik altijd heb gedacht
Blijf ik geloven
Wat ik altijd heb geloofd

Als ik blijf geloven
Wat ik altijd heb geloofd
Blijf ik doen
Zoals ik altijd heb gedaan

Als ik blijf doen
Zoals ik altijd heb gedaan
Blijft mij overkomen
Wat mij altijd overkomt

Maar als ik mijn ogen sluit
En goed kijk naar binnen
Dan kom ik deze cirkel uit
En kan ik steeds opnieuw beginnen

Vroegâh...

2011-11-01T22:10:00.004+01:00

Mijn oma was een hele bijzondere vrouw.

Sterker nog. Tot op de dag van vandaag is ze de meest inspirerende vrouw die ik ooit heb gekend. Door haar positiviteit, haar tevredenheid, haar enorme gevoel voor humor en bovenal haar onvoorwaardelijke liefde.

Ze is zeven jaar geleden overleden en ik mis haar nog heel vaak.

Wat me vooral inspireerde was haar levensplezier. Waar ik me druk kon maken over mijn werk, het ouder worden en alles dat ik nog wilde doen, genoot mijn oma gewoon van het moment. Ondanks dat er steeds minder tijd overbleef en er steeds meer ongemakken kwamen.

Nog steeds probeer ik bewust te genieten van dingen. Ter ere van mijn oma. Omdat zij me hiertoe inspireerde.

Dus aan jou de vraag: Wanneer heb jij je voor het laatst laten inspireren door een ouder iemand?

Is het lang geleden? Voer dan weer eens een goed gesprek met een bejaarde. Het zijn de leukste gesprekken. En wellicht zullen ze je verrassen.

Want geloof me. Hoe ouder, hoe gekker ;)

Intuition Inside

2011-10-26T10:37:00.002+02:00

Ken jij ook dat gevoel? Dat je diep van binnen al weet hoe iets gaat aflopen? Of dat je, zonder na te denken, iets doet gewoon omdat het 'goed' voelt?

Waarschijnlijk heb je op dat moment geluisterd naar je intuïtie.

Je weet wel, dat gevoel in je onderbuik dat je vertelt wat je eigenlijk zou moeten doen.

Intuïtie is een soort 'direct weten' zonder dat het gebasseerd is op logisch denken. En ondanks dat je intuïtie je waarschuwt, richting geeft, je op ideeën brengt en je inzicht geeft, luisteren we niet heel makkelijk naar dit stemmetje.

Zelf heb ik dit stemmetje dan ook met zeer grote regelmaat genegeerd. Uit angst voor de gevolgen. Of omdat ik vond dat ik eerst allerlei redenen en argumenten moest hebben. Maar helaas. Zo werkt intuïtie niet.

Gelukkig kun je naar je intuïtie leren luisteren.
Dus hierbij vijf tips:

1. Herken de signalen van je lichaam. Een vertrouwd gevoel van binnen? Een knoop in je maag? Je lichaam vertelt je ruim van te voren wat er aan de hand is.

2. Stop met twijfelen aan de juistheid van je intuitie. Je intuitie klopt altijd! Heb het lef om er op te vertrouwen. Vaak wordt pas achteraf duidelijk waarom iets goed voelde.

3. Praten helpt je intuïtie niet echt. Stilte wel. Zoek daarom af en toe bewust de stilte op om te luisteren naar dat onderbuik-gevoel.

4. Verwar vooroordelen of angst niet met intuitie!

5. Oefen je intuitie. Ga je iemand voor het eerst ontmoeten? Kijk of je van te voren kunt aanvoelen hoe de ontmoeting zal zijn. Gaat je telefoon? Neem niet meteen op, maar luister naar je eerste ingeving die je zegt wie het is.

Laat je verrassen door wat je intuïtie je kan brengen!

Kies je houding!

2011-10-21T09:13:00.004+02:00

Als trainingsacteur wissel ik regelmatig van rol. Dan speel ik een introverte collega of een praatgrage klant. Dan weer een zenuwachtige sollicitant of een dominante manager.

Welke rol ik ook speel, ik vraag me altijd eerst af hoe de non verbale communicatie van het personage er uit ziet. Hoe zit, loopt, praat, kijkt of beweegt diegene?

Als ik deze non verbale communicatie aanneem, komt de rest vaak vanzelf.

Nu neem ik mijn werk meestal niet mee naar huis. Toch deed ik laatst een experiment:

Ik liep door een drukke winkelstraat en voelde me niet bepaald happy. Soms heb je gewoon zo'n dag...

Toen besloot ik de non verbale communicatie aan te nemen van iemand die zich WEL happy voelt. Ik haalde mijn handen uit mijn zakken en liet ze ontspannen langs mijn lijf hangen. Ik ging rechtop lopen en liet mijn schouders zakken. Van gehaaste stappen ging ik zelfverzekerd en rustig lopen. Ik ontspande mijn gezicht en keek recht vooruit in plaats van naar de grond. Als mijn blik die van iemand anders kruiste, keek ik niet weg, maar glimlachte ik tevreden.

En het effect?

De meeste mensen lachten terug. Sommigen zeiden me gedag zonder dat ik ze kende. Een mevrouw begon spontaan een praatje met me. En het leek wel alsof ik me ineens niet zo slecht meer voelde. Sterker nog... Eigenlijk voelde ik me best gelukkig.

Je kunt je gevoel dus een beetje voor de gek houden door je non verbale communicatie te veranderen. Probeer maar eens te lachen EN je tegelijkertijd ongelukkig te voelen. Best moeilijk...

Toch benieuwd hoe dat er uit ziet? Nou, ongeveer zo:

Dus doe ook het experiment.
Want zoals je in de spiegel kijkt, zo kijkt hij terug.
Veel plezier!

Moeilijk?

2011-10-17T08:29:00.006+02:00

Kijk eens naar deze foto:

Het zijn kamelen in de woestijn. (En ja, beste mensen, ik heb even moeten Googelen om te checken of het nou dromedarissen of kamelen waren...)

Deze foto is genomen tijdens zonsopgang. En geloof het of niet, de kamelen zijn niet de grote, zwarte schaduwen die je ziet. De kamelen zijn de kleine, witte streepjes op de foto.

Soms zien we moeilijkheden net zo. Heel groot. Terwijl ze eigenlijk heel klein zijn.

So ENJOY your day today!

ps. Meer fantastische foto's zien? De fotograaf is George Steinmetz.

STOP!

2011-10-13T21:08:00.003+02:00

Stop met wrok koesteren
Stop met klagen
Stop met niet zeggen wat je vindt
Stop met liegen
Stop met anderen de schuld geven
Stop met twijfelen
Stop met veroordelen
Stop met roddelen
Stop met beloftes maken die je niet kunt nakomen
Stop met jezelf verdedigen
Stop met jezelf vergelijken met anderen
Stop met je zorgen maken
Stop met egoistisch zijn
Stop met bang zijn

JUST STOP IT!

Tis wa...

2011-10-09T19:45:00.021+02:00

Geruime tijd woonde ik in Brabant. En dat hoor je...

Nu heb ik mijn accent, hier tussen de Amsterdammers, best aardig onder de knie weten te krijgen. Toch is het maar een dun laagje ijs. Een dag werken in Eindhoven is meestal al genoeg om mij weer terug bij af te krijgen.

Naast huidskleur, geslacht, uiterlijk en beroep is een accent enorm bepalend voor de sociale categorie waarin we iemand plaatsen. En in die sociale categorieen zitten nogal wat stereotypen.

Ondanks dat we weten dat discrimineren verboden is, maken we met liefde een uitzondering voor mensen met een accent: Limburgers vinden we dom klinken, Tukkers boers en Hagenezen ordinair.

Het zal dan ook niet de eerste keer zijn dat mensen denken dat ik enorm gezellig ben. En nu ben ik ook best aangenaam gezelschap, maar niet meer of minder dan iemand uit Amsterdam of Rotterdam.

Uit onderzoek blijkt dat we anno 2011 iemand die ABN spreekt nog steeds sneller competent vinden. Daar staat echter tegenover dat we diegene ook minder sociaal vinden. Toch vertrouwen we meer op iemand die we goed kunnen verstaan. Niet voor niets bootsen we onbewust vaak het accent van onze partner na.

Een accent is echter ook emotie. Het staat voor iemands thuisbasis. Voor een cultuur of voor herinneringen uit een jeugd. Voor dingen die iemand heel dierbaar zijn. En daar neem je niet zo makkelijk afscheid van.

Dus wees blij met je accent en met dat van een ander!
Ook al klinken de woorden soms een beetje anders...

Reason, Season or Lifetime...

2011-10-06T18:44:00.008+02:00

Van een dierbaar persoon kreeg ik vandaag onderstaande woorden.
Graag deel ik ze hier met je. Misschien gaan ze ook wel over jou...

People come into our lives for a reason, a season or a lifetime.

When someone is in your life for a REASON, it is usually to meet a need you have expressed. They have come to assist you through a difficulty, to provide you with guidance and support, to aid you physically, emotionally and spiritually. They may seem like a godsend and they are. They are there for the reason you need them to be. Then, without any wrong doing on your part or at an inconvenient time, this person will say or do something to bring the relationship to an end. Sometimes they die. Sometimes they walk away. Sometimes they act up and force you to take a stand.

What we must realize is that our need has been met, our desires fulfilled, their work done. The prayer you sent up has been answered and now it is time to move on.

Some people come into your life for a SEASON because your turn has come to share, grow or learn. They bring you an experience of peace or make you laugh. They may teach you something you have never done. They usually give you an unbelievable amount of joy. Believe it, it is for real. But only for a season.

LIFETIME relationships teach lifetime lessons, things you must build upon to have a solid emotional foundation. Your job is to accept the lesson, love the person and put what you have learned to use in all other relationships and areas of your life. It is said that love is blind but friendship is clairvoyant.

Thank you for being a part of my life. Whether you are a reason, a season or a lifetime.

Rouw, Rauw, Auw!

2011-10-02T10:53:00.006+02:00

Een tijdje geleden hield een collega van me een korte workshop rondom het thema hechting en verlies.

Nu heb ik zelf flink afscheid moeten nemen de laatste maanden. Van toekomstdromen. Van mensen. Van dingen. Dus om eerlijk te zijn: ik had er totaal geen zin in...

En dan word ik dus een beetje opstandig, he? Flauwe grapjes maken. Een beetje keet trappen. Lekker irritant ook.

Maar ja. Dan moet je er toch aan.

Ik kreeg drie vragen:

1. Welk verlies van iets of iemand heeft voor je 18e veel indruk op je gemaakt?
2. Hoe gingen je ouders/opvoeders hiermee om?
3. Welk effect had dit op jou?

In de workshop die volgde werd langzaam duidelijk welke impact verlies (en hiermee verandering) kan hebben. Met name als de omgeving onvoldoende stilstaat bij alle gevoelens die er zijn. En dat gebeurt nog al eens... Niet gek, want het liefst willen we het over fijne gevoelens hebben. En niet over vervelende.

Zo werkt het ook binnen een werkomgeving. Regelmatig wordt er niet voldoende aandacht gegeven aan verlies. De gevolgen?

Misschien wel die ene langdurig zieke medewerker na de reorganisatie.
Of die negatieve collega die niet mee wil in alle veranderingen.
Of die twee teams die na de fusie maar geen geheel kunnen worden.

Het is een wetmatigheid dat het nieuwe pas echt kan ontstaan als je aandacht geeft aan het oude.

Dus ook ik hervatte mezelf in de workshop. Geen flauwe grapjes, keet trappen of irritant doen... Verlies doet soms gewoon even pijn en dat mag!

Je hoeft verlies niet te 'verwerken', maar kunt het wel een plek geven.
En flink zijn? Daar is nog nooit iemand iets mee opgeschoten...

Wil je meer weten over verlies en verandering op het werk? Lees dan eens het boek van Jakob (Joost) van Wielink - Over de Rooie of volg een van zijn workshops/trainingen via de Boertiengroep.

Anders kijken

2011-09-28T19:39:00.009+02:00

Afgelopen week verzorgde Jan Bommerez een lezing voor de Boertiengroep. Geloof me, het was een gevalletje inspiratie in het kwadraat...

Volgens Bommerez staan we aan het begin van het transformatietijdperk, waarin – anders dan voorheen – revolutionaire stappen mogelijk zijn, mits we de beperkingen van onze eigen geest de baas worden.

En de grootste beperking is ons eigen denken. Hierdoor kunnen we vaak niet meer anders kijken en blokkeren we onszelf waardoor we geen nieuwe mogelijkheden meer zien. Oftewel:

Niets heeft betekenis behalve de betekenis die je er zelf aan geeft.

En voordat je nu heel enthousiast verder leest. Laat die zin eens even goed tot je doordringen:

Niets heeft betekenis behalve de betekenis die je er zelf aan geeft.

Onderstaande foto is een mooi voorbeeld van onze eigen belemmerende manier van denken.

Een simpele vraag: "Welke kant rijdt deze bus op?"

Heb je een idee?

Vraag je dit aan een kind, dat nog heel open en onbevangen naar de wereld kijkt en weinig last heeft van belemmerende overtuigingen, dan krijg je het volgende antwoord:

"De bus rijdt naar links, want de deur bij een bus zit altijd rechts."

Zo verwarrend eenvoudig is het dus soms...

Tja. En dan probeer ik in dit blog woorden te geven aan de ervaring met Jan Bommerez en merk ik dat je er gewoon bij had moeten zijn. Oftewel: je had het moeten voelen!

Hierbij de uitnodiging aan jou om anders naar dingen te kijken dan je altijd al deed. En te voelen. Niet zoveel te denken.

Voelt best goed, niet?

Meer weten over Jan Bommerez? Check hier zijn linkedin profiel.

En wat doe jij?

2011-09-23T10:59:00.008+02:00

Ik vind het interessant om nieuwe mensen te ontmoeten. En als ik dan nieuwe mensen ontmoet duurt het meestal niet heel lang voordat de vraag der vragen bovenkomt:

"En... Wat doe jij precies?"

Nu heb ik een fantastische baan waar ik uren over kan praten. Maar wat ik niet leuk vind aan mijn werk is dat ene woord dat ik vaak nodig heb om te omschrijven wat ik doe.

Zeg ik namelijk dat ik trainingsacteur ben, dan word ik nog regelmatig een beetje glazig aangekeken.

Ander: "Trainingsacteur? Wat is dat dan precies?"
Ik: "Ik ben de acteur in een bedrijfstraining"
Ander: "Oh. En wat doe je dan in zo'n training?"
Ik: (zucht)"Het rollenspel..."

En dan wil er nog wel eens een klein glimlachje rond iemands mond verschijnen. Want bij het woord rollenspel kun je natuurlijk ook een hele andere associatie hebben...

Deze bijvoorbeeld:

Volgens het woordenboek is het woord 'rollenspel' een overkoepelende term voor een bonte verzameling onderling nogal uiteenlopende spellen. Wat zij allen gemeenschappelijk hebben, is dat de spelers zich een imaginaire wereld voorstellen, waarin zij een personage spelen.

Nog steeds een dubieuze omschrijving, vind ik. Als trainingsacteur zet ik namelijk een rol neer om iemand te laten leren. En een cursist moet vooral zichzelf blijven.

Dus pleit ik hierbij voor het gebruik van een nieuw woord. Als trainingsacteur doe ik geen rollenspel meer. Ik doe een praktijksimulatie.

Wish me luck...

Druk, druk, druk...

2011-09-20T23:31:00.008+02:00

Onlangs ging ik koffie drinken met een vriend van me. Ruim 15 minuten te laat stapte hij druk bellend het restaurant binnen. Met een onhandige beweging schudde hij zijn jas uit, knikte me verontschuldigend gedag en gebaarde ondertussen al bellend "1 koffie" naar de ober.

Hij discussieerde nog even door aan de telefoon om vervolgens geirriteerd op te hangen. "Ik moet echt NU iets opzoeken" zei hij en verdween achter zijn iPad. Zijn koffie was al bijna koud toen hij me voor het eerst echt aankeek en zei: "Druk, druk, druk... Maar goed. Klaar. En? Hoe is het met jou?"

......

En zo zijn we maar druk met z'n allen. Het lijkt soms wel alsof je druk moet zijn om erbij te horen. Maar moeten we echt wel zoveel? Of kunnen we sommige dingen ook anders aanpakken?

Wat kan helpen zijn de regels van Eisenhouwer. Waarom Eisenhouwer? Nou, hij stelde de mensen die bij hem kwamen met hun verzoeken altijd twee vragen:

1. Is het belangrijk?
2. Is het urgent?

Deze vragen zijn heel simpel en geven je de rust en ruimte om te KIEZEN waar je je aandacht aan besteedt.

Op basis van je antwoord kun je namelijk beslissen wat je er mee doet:

Is het wel belangrijk, en wel urgent -> Ga het nu doen!
Is het is wel belangrijk, en niet urgent -> Plan het in voor later
Is het is niet belangrijk, en wel urgent -> Delegeer het aan iemand
Is het is niet belangrijk, en niet urgent -> Doe het niet!

Dus ben jij ook altijd druk, druk, druk? Denk af en toe even aan Eisenhouwer.
Of aan mij. Zittend in dat restaurant ;)

SUCCES!

Lipdub

2011-09-16T21:08:00.007+02:00

Ik ben behoorlijk visueel ingesteld...

Je kunt mij iets laten horen, ruiken of voelen. Maar als ik het kan zien dan heeft het pas echt impact.

Daarom voorzie ik mijn blogs ook regelmatig van een filmpje. En daarom ben ik ook gefascineerd door het concept van een lipdub.

Een wat? Een lipdub.

Jakob Lodwick, de oprichter van Vimeo, bedacht de term "lip dubbing" in 2006. Hij liep rond met een koptelefoon en filmde zichzelf terwijl hij het liedje dat hij luisterde mee playbackte.

Een lipdub is een kort filmpje dat in 1 take wordt opgenomen waarin een groep mensen samen een lied playbackt terwijl ondertussen verschillende dingen te zien zijn.

Vijf jaar later is een lipdub een populaire manier om een organisatie en haar medewerkers op een ludieke manier te presenteren. Want je kunt wel vertellen dat je voor zo'n fijn bedrijf werkt met leuke collega's. Maar je kunt het ook laten zien.

En omdat beeld nu eenmaal beter werkt dan woorden: hieronder de lipdub van het Britse Reclamebureau Digg:

Digg Dubb: Groove Is In The Heart from Trammell on Vimeo.

Ook een lipdub maken? Neem dan eens contact op met de afdeling Audiovisuele Producties van de Boertiengroep.

Alleen al de opnamens garanderen een dag vol plezier!

DARE!

2011-09-12T16:18:00.009+02:00

Al geruime tijd heb ik de wens om op reis te gaan. Niet een weekje Texel, maar echt een verre, lange reis. Naar Amerika, Australie of Azie.

Maar het is er nog steeds niet van gekomen. Waarom?

Nou. Ik ben als de dood om ALLEEN op reis te gaan.

Het begint al met de gedachte te moeten vliegen. Ik ben namelijk zo'n neuroot die perse iemands hand moet vasthouden in het vliegtuig en heel vaak wil weten wat alle geluidjes zijn. En om dat straks allemaal aan een wildvreemde te vragen...

En stel dat ik de vlucht overleef, wat als er dan iets mis gaat? Misschien vind ik het helemaal niet leuk. Of word ik ziek. Of beroofd. Of vermoord. Of...

Kortom, je begrijpt het al. Het is er nog steeds niet van gekomen.

Het komt maar door een ding: ANGST.

Angst is misschien wel de grootste drijfveer achter al ons handelen. Het is een erfenis uit de oertijd waarin we, op het moment dat we een tijger zagen, een adrenalinestoot kregen en op de vlucht sloegen.

Toen heeft deze emotie menig leven gered. Vandaag de dag zorgt angst echter voor hele andere beslissingen:

Angst zorgt ervoor dat mensen in relaties blijven hangen die al heel lang niet meer goed zijn.
Angst zorgt ervoor dat we die baan aanhouden omdat we bang zijn voor iets nieuws.
Angst zorgt ervoor dat we die leuke man of vrouw niet bellen omdat we niet afgewezen willen worden.
Angst zorgt ervoor dat je die reis in je eentje niet maakt omdat je bang bent voor alles dat er mis kan gaan...

Maar angst is ook een hele slechte raadgever. Want mijn angstigste momenten werden uiteindelijk mijn grootste triomfen.

Dus hier is de beslissing zwart op wit:

In 2012 ga ik alleen op reis!

No guts, no glory... I DARE!

RET = ABC

2011-09-09T17:58:00.006+02:00

Epictetus (Griekse Wijsgeer) zei ooit:

"Het zijn niet de problemen zelf die het ons zo moeilijk maken, maar de manier waarop we tegen deze problemen aankijken."

Deze uitspraak is later de basis gebleken voor de theorie RET. (Rationele Emotieve Training) Een theorie die ik als trainingsacteur vaak inzet in een rollenspel.

In de theorie RET wordt gebruik gemaakt van de letters ABC.

A staat voor Aanleiding. De B staat voor de Bril waardoor je kijkt. De C staat voor Consequentie. De kern van RET komt erop neer dat niet A de oorzaak is van C, maar B.

Door oefening kunnen overtuigingen (B) soms worden veranderd.

Een effectieve werkvorm die je in een training tijdens het rollenspel kunt gebruiken is de volgende:

Een deelnemer heeft een belemmerende overtuiging. Bijvoorbeeld: "Ik vind dat ik het altijd goed moet doen".

Samen bepaal je wat een een helpende overtuiging zou kunnen zijn. Bijvoorbeeld: "Ik mag best fouten maken".

Als het rollenspel begint wordt er een stoel achter de deelnemer gezet. In deze stoel mag een medecursist plaatsnemen die telkens als hij/zij de belemmerende overtuiging hoort, letterlijk een stem geeft aan de helpende overtuiging door hardop te zeggen: "Je mag fouten maken"

Het effect is dat de deelnemer aan het rollenspel direct feedback krijgt en zich bewust wordt van de bril waarmee hij/zij kijkt. Deze feedback kan meteen meegenomen worden in het gesprek.

Meer weten over creatieve werkvormen voor je training?
Neem gerust contact met me op. Ik vertel je er graag meer over.

It's just an illusion...

2011-09-05T13:07:00.005+02:00

Soms houdt het leven je even voor de gek. Soms letterlijk, soms figuurlijk.
Je denkt iets te zien maar achteraf blijkt het een illusie te zijn geweest.

Daar kun je niks aan doen. Dat gaat soms gewoon zo.

En net als met de meeste illusies heeft weerstand bieden weinig zin.
Dus kun je je maar het beste verbazen over de illusie. En lachen om het feit dat je er in bent getrapt.

Probeer jij je maar eens NIET te laten foppen door onderstaand filmpje...

RAAR!!!

Wat als...

2011-09-01T22:47:00.010+02:00

Ooit had ik een sollicitatiegesprek waarin er niet naar mijn competenties werd gevraagd maar naar het dier dat ik zou zijn en waarom. Al snel ging ik, door de inzet van de metafoor, op een andere manier over mezelf vertellen.

Ik omschreef mezelf als een kat. Eentje die binnen heerlijk lui kan zijn, maar regelmatig even naar buiten moet. Eentje die het fijn vindt om aandacht te krijgen en te geven. Maar soms ook even haar nagels kan uitslaan als het haar niet zint. Eentje die zich makkelijk aanpast aan alle omstandigheden. En meestal een beetje haar eigen gang gaat. Oh ja, en een kattenluikje wil dat altijd open is, om door thuis te komen...

De beste omschrijving voor een metafoor is zoiets als ‘beeldspraak door middel van vergelijking’.

En wat het zo krachtig maakt is dat een metafoor ons voorstellingsvermogen activeert. Het dwingt ons om beeldend en creatief te denken.

Daarom zet ik graag metaforen in binnen mijn werk. Een metafoor die ik bijvoorbeeld regelmatig gebruik om verschillende typen in een team te duiden is Winnie de Poeh.

In welk personage herken jij jezelf het meest?:

Lejoor: Is snel teleurgesteld en voelt zich soms het slachtoffer van de omstandigheden.
Knorretje: Is altijd voorzichtig en een beetje angstig en wil graag dat iedereen hem aardig vindt.
Winnie de Poeh: Vindt alles vaak prima en verwondert zich over het onbekende. Maakt zich zelden druk om iets.
Konijn: Is snel chagerijnig als het niet gaat zoals hij wil. Heeft graag alles onder controle en wil telkens meer.
Tijgertje: Overenthousiast en energiek. Stuitert anderen daardoor soms een beetje voorbij.
Uil: Slim en bedachtzaam. Laat zich leiden door ratio. Soms ook een beetje verstrooid.
Kanga: Zorgzaam en behulpzaam. Altijd vriendelijk en graag samen met anderen.

Meer weten over metaforen?
Een inspirerend boek met veel oefeningen die je direct kunt toepassen is 'De kracht van beelddenken' van Ghislaine Bromberger.

De liefde voor muziek!

2011-08-28T21:20:00.010+02:00

Deze zomer was ik een week op Ibiza. Het eiland van zon, zee, strand en vooral FEEST! Nooit eerder danste ik zoveel als op Ibiza.

De dancemuziek maakte dat ik iedere avond, uren achter elkaar, kon dansen. Ondanks de weinige uurtjes slaap, toch telkens weer vol energie.

De invloed van muziek op onze hersenen is dus zo groot dat het kan bepalen hoe we ons voelen. Niet gek, als je bedenkt dat we al erg vroeg in ons leven in aanraking komen met muziek. Nog eerder dan met taal...

En we zijn allemaal gevoelig voor harmonieuze tonen. Of het nu een inheemse stam is of een stel kleine kinderen. Als we de tonen horen die ons aanspreken dan gebeurt er iets in onze hersenen.

Uit recent onderzoek blijkt dat muziek in het rechter deel van de hersenen wordt verwerkt. Dit hersengedeelte wordt geassocieerd met emoties en non-verbale ervaringen. Dat we het prettig vinden om muziek te horen, is dus ook een neurologisch gegeven.

Maar muziek kan meer.

Zo kan de juiste muziek er voor zorgen dat een winkel meer producten verkoopt.
En als je naar Mozart luistert, scoor je waarschijnlijk hoger op een IQ test.
Er is zelfs een Duits ziekenhuis dat 50% minder verdovingsmiddel nodig heeft omdat ze haar patienten naar hun lievelingsmuziek laat luisteren tijdens de operatie.

Dus geniet veel en vaak van je favoriete muziek!

Mocht onderstaande muziek toevallig je smaak zijn: Kom gewoon heel even uit je stoel en DANS!!!

Lang zal je leven!

2011-08-24T18:42:00.007+02:00

Sinds ik officieel een 'dolende dertiger' ben, hou ook ik me bezig met de vraag:

'Wat wil ik allemaal in dit leven?'

Nu heb je op zo'n grote vraag niet zo een, twee, drie alle antwoorden. Maar een antwoord heb ik al. En dat is: ik wil gezond leven!

Liefst zo lang mogelijk...

Wie zijn er dan een mooiere inspiratie dan de bewoners van het dorp Vilcabamba in Equador? Hier worden de inwoners namelijk moeiteloos ouder dan honderd in alle vitaliteit en tevredenheid. Ze kennen geen kanker, reuma, vaatziekten of alzheimer.

Uit de verschillende onderzoeksexpedities naar dit gebied zijn 8 levenswijzen gekomen die bijdragen aan de hoge leeftijd van de Vilcabambas:

Dus schrijft u even mee?

1. Ze slapen van zonsondergang tot zonsopgang. Dat is maar liefst 12 uur per nacht!
2. Ze eten vooral groente, fruit, noten en granen en nooit meer dan 1800 calorieen per dag.
3. Ze doen alles te voet en bewegen veel.
4. Ze hechten geen waarde aan bezittingen, en zijn enorm vrijgevig. Mensen delen alles en helpen elkaar.
5. Ze maken veel en vaak plezier door te zingen of te dansen met elkaar.
6. Ze gaan niet met pensioen maar doen het tussen hun 80e en 100e (!) gewoon wat rustiger aan.
7. Ze leven in grote sociale verbondenheid met elkaar en de verschillende generaties.
8. Ze kennen geen stress, haast of tijdsdruk.

Dus wil jij ook op naar de honderd? Dan weet je wat je doen staat...

Verrassing!!!

2011-08-14T22:58:00.008+02:00

Als je het etymologisch woordenboek er op naslaat blijkt het woord 'verrassen' een samenvoeging van de woorden 'ver' en 'ras'. Vroeger betekende dit zoveel als 'over' en 'snel'. Vrij vertaald: Het zich snel over iemand heen laten vallen. Ofwel overvallen.

Dit overvallen doe ik als trainingsacteur regelmatig als ik deelnemers aan een meeting, presentatie of bijeenkomst verras met een theaterinterventie. En deze acts zijn soms grappig, soms confronterend en soms ontroerend.

En dit is ook precies wat de acteurs van Improv Everywhere zeer regelmatig doen. Dit Amerikaanse gezelschap creeert al jaren chaos en plezier op openbare plaatsen en legt dit vast op film.

Ik vind hun acties vaak inspirerend en verrassend. En omdat je mooie dingen moet delen, hierbij een indruk:

Meer zien? Check www.improveverywhere.com

Een glimlach gegarandeerd!

Cna yuo raed tihs?

2011-08-11T00:15:00.008+02:00

Stduie tonot aan dta bjina 85 precont van de mnesen dzee teskt kna lzeen. Ereljik gegezd vnod ik hte zlef wel een betjee veermd teon ik mertke dat ik dti ook gweoon kon lzeen... Hte laat zein heo eornm silm ozne hresens zjin.

Voglnes onedzreok aan een Enegsle Unievsrtiiet makat hte nmalejik nites uit in wekle voglodre de ltetres van een worod saatn. Asl bji de meetse woroden de ereste en de latatse lteter maar op delfzede palats saatn. De rset vna de letetrs mkaen dan helmeaal nkis mere uit.

Dit kmot odmat ons brien neit ieedre ltteer aaprt leset maar een worod als gheeel. Vreassned he? En wji al dei jraen mara deknen dat spleling zo belnagrjik is...

"De cursus omgaan met teleurstellingen kan helaas wederom geen doorgang vinden" (Herman Finkers)

2011-08-08T10:38:00.005+02:00

Afgelopen week stond in het teken van teleurstelling.

Een bedrijf stelde me teleur. Een persoon stelde me teleur. En zelfs een simpel apparaat stelde me teleur.

Kortom: het was een teleurstellende week...

Toch is het me gelukt om de teleurstelling van me af te schudden.
Hoe? Dankzij een vriend bij wie ik uitgebreid mijn teleurstelling aan het tentoonspreidden was.

Hij zei ineens:

Janine, je ziet het verkeerd. Teleurstellingen zijn niet bedoeld om pijn te veroorzaken, maar om je weer te herinneren aan waar je naar toe wilt. Als je je hierop concentreert kun je misschien wel een nieuwe oplossing voor je probleem vinden.

Plots realiseerde ik me dat er voor al mijn teleurstellingen van afgelopen week ook een oplossing was. Misschien niet de oplossing die ik gehoopt had. Maar hoe vaak zie je pas het raam, als de deur voor je neus dichtgaat?

Hopelijk kun jij ook anders naar je teleurstellingen kijken. Het zijn vaak kleine kansen op groei die je soms niet als dusdanig herkent.

En teleurstelling overkomt ons allemaal. Zelfs als je het totaal niet verwacht:

Blinde liefde?

2011-08-04T10:17:00.006+02:00

Vol verwondering kijk ik regelmatig naar het televisieprogramma "Dating in the Dark".

Het concept? Simpel. Drie mannen en drie vrouwen, op zoek naar liefde, daten met elkaar in het donker. Hierdoor kunnen ze enkel afgaan op het innerlijk. Uiteindelijk kiezen ze een iemand die ze graag in het licht willen zien. Eerst ziet de een de ander. Dan ziet de ander de een. Daarna mogen ze beslissen of er sprake is van liefde.

En ondanks dat er in het donker de meest bijzondere gesprekken hebben plaatsgevonden, er wordt gesproken over een 'echte klik' en er vaak al flink gezoend wordt, valt of staat het met slechts een ding: AANTREKKINGSKRACHT

Aantrekkingskracht bestaat uit drie aspecten:

- Emotionele aantrekkingskracht
- Intellectuele aantrekkingskracht
- Fysieke aantrekkingskracht

In het donker is er al snel sprake van een van de bovenste twee. Maar dan is daar ineens die blik in het licht op het uiterlijk van de ander...

Ons oerinstict neemt het op dat moment over. Want onbewust weten we: als we ons niet aangetrokken voelen tot iemand, dan wordt het sowieso niks.

Uit onderzoek blijkt: pas als de fysieke aantrekkingskracht hoger scoort dan een 6 op een schaal van 10, is er een kans op liefde.

En dus vertrekken de mannen en vrouwen uit Dating in the Dark regelmatig een ervaring rijker en een illusie armer weer naar huis.

Misschien toch niet zo'n goed idee, dat daten in het donker...

Draai het om!

2011-08-01T09:14:00.004+02:00

Iedereen heeft zorgen. Ik heb ze. Jij hebt ze.
Er zijn twee manieren waarop je naar deze zorgen kunt kijken:

1. Je kunt kijken naar wat er moeilijk is.
2. Je kunt kijken naar manieren om je probleem om te draaien.

Want als je de dingen omdraait, hoe kan je dan nog zeggen wat nou waar begon?

Het is maar net wat je WILT zien: (geluid aan!)

Talking about my generation!

2011-07-28T21:31:00.004+02:00

Ik kom uit een groot gezin.

Als we allemaal bij elkaar zijn, zijn alle vier de generaties vertegenwoordigd. De protest generatie, de generatie X, de generatie Y en de generatie Einstein.

Mijn vader is van de Protestgeneratie. Kenmerken voor deze generatie:

- opbouwend, fatsoenlijk en loyaal.
- denkend vanuit draagvlak en democratisering
- hoe ouder je bent hoe meer kennis en kunde je hebt
- gevoelig voor status en geld

Dit is een kijkje in de tijd waarin mijn vader is opgegroeid:

De vrouw van mijn vader is van de generatie X. Kenmerken voor deze generatie:

- nuchter, bescheiden en zuinig
- geloof in eigen verantwoordelijkheid
- wat werkt in de praktijk is ook kennis
- bruggenbouwers, graag onder de mensen en zekerheidszoekers
- zowel informeel als formeel contact is belangrijk

Dit is een blik in de tijd waarin zij is opgegroeid:

Mijn oudste broer en ik zijn van de generatie Y:

- verwend, open en direct
- focus op zelfontwikkeling en dat het leuk is
- kennis willen delen, positie is niet belangrijk, zoekt uitdaging
- jobhoppers en willen graag direct resultaat

Dit is waar wij mee opgegroeid zijn:

En dan tenslotte mijn 2 jongste broers. Als generatie Einstein is er over hun generatie nog niet heel veel bekend. Wat we wel weten is dat het een eigenzinnige generatie is. Ze multi- en parraleltasken, vinden goed goed genoeg, kunnen alles vinden, zijn grenzeloos, zijn snel in en uit contact en het gevoel telt zwaar.

Als gezin zijn wij dus best representatief voor de gemiddelde organisatie in Nederland. En zoals je ziet: de verschillen kunnen groot zijn.

Hoe zorg je er nou voor dat deze generaties elkaar gaan begrijpen op de werkvloer? En belangrijker nog: elkaars talenten gaan benutten en waarderen?

Samen met enkele collega's van de Boertiengroep heb ik een fantastisch dagprogramma gemaakt rondom dit thema. Meer weten over de mogelijkheden? Neem gerust contact met me op!

Zomaar vijf vragen...

2011-07-24T18:01:00.004+02:00

Hieronder vijf vragen waar je misschien niet vaak bij stil staat...
Kijk waar de antwoorden je naar toe brengen of verwonder je over je eigen gedachten.

Veel inspiratie gewenst!

Vraag 1. Wat gaat er op dit moment goed?

Vraag 2. Wat probeer je te negeren?

Vraag 3. Wat verveelt je?

Vraag 4. Hoe wil je later herinnerd worden?

Vraag 5. Van wie hou je echt?

Het is weer tijd, om op te staan...

2011-07-21T12:54:00.006+02:00

Jarenlang werkte ik als Accountmanager in het bedrijfsleven.
Totdat ik me op een dag realiseerde hoe ongelukkig ik was in mijn werk. Ik had weinig energie, voelde me vaak gestresst en leefde van weekend naar weekend.

Ik kwam bij een coach terecht. Het was een zware bevalling, maar enkele maanden later durfde ik mijn baan op te zeggen. Na tien jaar in de sales trad ik in dienst als trainer en trainingsacteur bij de Boertiengroep.

En nu? Ik maak langere dagen dan ooit, werk in troosteloze hotels door heel het land en verdien een fractie van mijn oude salaris.

Maar ik zit VOL energie! Ik heb iedere dag plezier in mijn werk en vertel iedereen dat ik de leukste baan van de wereld heb.

Het laat zien hoe sterk de link is tussen geluk en prestatie. Want als je iets doet wat je leuk vindt, werk je met gemak een stuk harder. Mijn werkgeluk bleek helemaal niet te zitten in een mooie auto, een goed salaris of een luxe werkomgeving.

Hoe zit dat eigenlijk met jou?

Hoe leuk vind jij je werk op een schaal van 1 tot 10?

Wellicht val je in het landelijk gemiddelde van een 7,1. Maar misschien geef jij je werk wel een veel lager cijfer.

Daarom hierbij vier tips voor meer werkplezier:

1. Concentreer je op de leuke elementen in je werk (en je leven)
2. Bouw aan een groot netwerk van collega's
3. Doe werk dat bij je past
4. Creeer een gevoel van vrijheid en zelfstandigheid

Want stel je eens voor dat je eindigt als de man in onderstaand filmpje.
Daar moet je toch niet aan denken? ;)

Ssstttt...

2011-07-16T10:25:00.004+02:00

Afgelopen week sprak ik iemand op een bijeenkomst. Ik zal geen namen noemen, maar de beste man bleef minutenlang doorpraten. Er was werkelijk geen speld tussen te krijgen.

Na een tijdje betrapte ik mezelf erop dat ik om me heen ging kijken. Langzaam begonnen mijn gedachten af te dwalen... Wat zal ik eens eten vanavond? En had ik die ene rekening nou al betaald? Hmmm.. nog even controleren. Dadelijk nog wel even vriendelijk knikken, dan lijkt het in ieder geval nog alsof ik luister...

Wat mijn gesprekspartner zou kunnen leren is de kracht van een stilte: Het meest effectieve communicatiemiddel.

Helaas is de stilte best zeldzaam. Het lijkt zelfs wel alsof we het een beetje eng vinden om de ruimte niet te vullen met geluid.

In maart dit jaar deed DWDD een gedurfd experiment door een stilteconcert uit te zenden van 4 minuten en 33 seconden. Massaal werd er weggezapt, bleek achteraf. Mensen vonden het veel te lang stil...

Voor hen die het wel aandurven:

In de Intermediair las ik ooit een artikel over het gebruik van stilte door politici. Wat blijkt? Hoe hoger ze op de maatschappelijke ladder komen, des te meer en langer de stiltes in hun redevoeringen.

En voordat je nu iedereen structureel gaat doodzwijgen even een kleine aanvulling; Een stilte is alleen krachtig als er aan drie criteria wordt voldaan:

1. Er is oogcontact
2. Men heeft een ontspannen (ogend) gezicht
3. Er is een kleine glimlach om de mond

In combinatie met een stilte zijn deze drie elementen de krachtigste middelen die je ter beschikking hebt tijdens presenteren, onderhandelen, verkopen of andere gesprekken.

Ik stof het oude spreekwoord nog maar eens af: spreken is zilver en zwijgen is goud!

Een verhaaltje...

2011-07-13T15:43:00.012+02:00

Op een zondagochtend toen ik nog klein was, verraste mijn vader me door me mee te nemen naar een visvijver. Maar in plaats van samen te vissen, zoals de andere jongens en meisjes deden met hun vaders, gingen we op een van de steigers zitten. We keken hoe alle kinderen aan het vissen waren. Urenlang zaten we daar. En we gingen naar huis zonder ook maar een vis te hebben gevangen.

Ik was boos en verdrietig tegelijk. Op weg naar huis zei ik tegen mijn vader dat ik hem dit nooit zou vergeven. Maar mijn vader keek naar me, lachte, en zei "Ik hou van je, meid."

Toen ik niet reageerde vroeg hij: "Zag je niet hoe blij alle jongens en meisjes waren? Zag je hun glimlach? Kon je hun plezier voelen in je hart?" Na een korte stilte zei ik: "Het maakt me niet uit. Ik wilde gewoon vissen. Net als de rest..." Mijn vader was stil en reed rustig door.

We gingen in mijn hele jeugd vaak naar de steiger bij de visvijver. En ieder keer zagen we tientallen jongens en meisjes springen en lachen als ze nieuwe vissen hadden gevangen. Maar telkens gingen we naar huis zonder ook maar een vis te hebben gevangen. En mijn vader heeft me nooit uitgelegd waarom.

Maar dat hoefde ook niet. Want jaren later toen ik volwassen was realiseerde ik me plots dat mijn vader me, tijdens al die ochtenden aan de steiger, geleerd had om lief te hebben.

Goed advies

2011-07-09T19:38:00.002+02:00

Zomer 1999. Ik ben 21 en hoor onderstaand nummer voor het eerst.
Het duurt niet lang of ik 'praat' het hele liedje mee. Ieder advies dat wordt bezongen ken ik uit mijn hoofd. Ik neem me plechtig voor me aan alles te gaan houden.

Zomer 2011. Ik ben 33 en hoor ineens weer onderstaand nummer op de radio. Ik kan het nog maar een beetje mee neuriën. De bezongen adviezen ken ik niet meer uit mijn hoofd. Helaas heb ik ze ook niet allemaal opgevolgd. Maar wat blijft het mooi...

Nog een keertje dan. For old times sake...

Let's droodle!

2011-07-06T13:20:00.004+02:00

Je kent het vast wel. Je zit in een training, vergadering of presentatie en plots merk je dat je al een tijdje aan het tekenen bent op je kladblok.

Kleine vierkantjes met diepte erin. Sierlijke krullen die steeds in elkaar over gaan. Of misschien wel gezichtjes, druppels, wolkjes of hartjes. Of verschillende rondjes die je soms helemaal inkleurt.

Wat je op dat moment ook tekent, het is allemaal gedroedel.
Droedelen is gedachteloos tekenen of krabbelen.

En met een heel nuttig doel, blijkt!

Brits onderzoek vroeg veertig proefpersonen naar een 2,5 minuut durend saai telefoongesprek te luisteren. De ene helft kreeg hierbij een kladblok en pen om te kleuren, de andere helft kon alleen luisteren. Na afloop wisten zij die tijdens het gesprek hadden zitten tekenen 29% meer informatie over het telefoongesprek te herinneren dan degenen die alleen hadden zitten luisteren.

Dus geen reden om je schuldig te voelen als je weer zit te droedelen. Het droedelen voorkomt juist dat je gaat dagdromen en dat hiermee een groot deel van wat er om je heen gezegd en gedaan wordt aan je voorbijgaat.

Naast dat het droedelen goed is voor je concentratie, kan het je echter ook inzicht geven in zaken die in je onderbewuste spelen.

Wil je hier meer over weten? Laat dan je droedel eens professioneel analyseren. (Ja echt, dat kan...) Kijk op www.handschriftanalyse.nl

En vanaf nu: blocnote en pen in de aanslag!

Het V-woord

2011-07-02T13:33:00.003+02:00

Het is het fundament van iedere relatie. Of het nu gaat om vrienden, collega’s, klanten of bazen. Het draait maar om een ding: het V-woord:

VERTROUWEN.

Vaak krijg ik van vrienden te horen dat ik te goed van vertrouwen ben. Misschien komt het omdat ik ben opgeroeid in een klein Limburgs dorp waar de achterdeur altijd openstond. Misschien komt het omdat mijn vertrouwen niet zo vaak beschadigd is. Hoe het ook komt, inmiddels heb ik er echt voor gekozen te vertrouwen op het vertrouwen.

Ook in het bedrijfsleven wordt er veel over vertrouwen gesproken. Hoe win je het van klanten? Hoe behoud je het van medewerkers? Hoe verdien je het van de directie?

Ondanks alle goede voornemens blijkt de praktijk vaak nog een stuk weerbarstiger. Want als er iets fout gaat - en het vertrouwen wordt beschadigd - volgen er veelal nieuwe wetten, regels en procedures. Waarmee een organisatie feitelijk zegt de medewerkers niet te vertrouwen.

Ook het loslaten van de controle is voor veel organisaties een flinke opgave. Want wat als het vertrouwen niet terecht bleek?

Ik durf dan ook te stellen dat vertrouwen een keuze is. Met alle consequenties van dien. Als je er voor kiest om iets of iemand te vertrouwen kies je er namelijk ook voor het risico te lopen dat dingen of mensen je in de steek laten. En dat is lastig. Want pas als het wantrouwen de kop op steekt wordt je echte vertrouwen op de proef gesteld.

Maar blijf vertrouwen hebben... Je wordt misschien nog wel verrast:

Wat goed!

2011-06-26T18:51:00.004+02:00

Sinds kort ben ik geinteresseerd geraakt in een andere manier van probleembenadering. Namelijk middels Appreciative Inquiry (AI).

AI (waarderend onderzoeken), is een fundamenteel andere manier van denken over het oplossen van een probleem.

AI is een specifieke manier van vragen stellen die voor de oplossing inzoomt op het positieve. Het bouwt voort op het goede van de mens, een situatie of een organisatie. En door dit te doen, zo stelt de theorie, versterk je de wil om iets op te lossen, te veranderen of samen te werken.

AI hanteert een 4 fasen proces:

DISCOVER: Wat zijn de goede eigenschappen?
DREAM: Hoe kunnen deze goede eigenschappen in de toekomst gebruikt worden?
DESIGN: Planning en het stellen van prioriteit van het uitnutten van de goede eigenschappen
DESTINY: De implementatie van het 'design'

Werkvorm

Een praktische werkvorm vanuit de AI gedachte die je makkelijk kunt inzetten tijdens een introductie/kennismakingsronde in een training is de volgende:

Laat een deelnemer zijn sleutelbos pakken. Laat degene kort iets vertellen over een van de sleutels die iets speciaals oproept. Voorbeeld 1: Het is de sleutel van het eigen huis waar met zoveel passie aan is verbouwd. Voorbeeld 2: Het is de sleutel van je fiets omdat je graag fietstochten maakt.

De buurman/vrouw van de deelnemer mag vervolgens een vraag stellen maar die moet beginnen met een positieve opmerking. Bij voorbeeld 1 kan dat zijn: "Wat knap dat jij dat allemaal kan. Van wie heb je dat geleerd?" Bij voorbeeld 2 kan dat zijn: "Wat leuk dat je zo sportief bent! Maak je dan lange tochten?"

Dus: een waarderende opmerking maken als start en gevolgd door een vraag die oprechte interesse toont. Dat geeft energie om door te gaan!

Meer weten over de mogelijkheden van AI? Neem gerust contact met me op!

Boehoehoe...

2011-06-20T20:31:00.010+02:00

Dieren doen het niet.
Vrouwen doen het meer dan mannen.
En eigenlijk weten we nog steeds niet goed waarom we het doen.

Waar ik het over heb?

HUILEN.

We doen het allemaal. En geloof me, persoonlijk ben ik er uitermate goed in ;)

Onlangs werkte ik met een groep managers die beter wilde leren coachen. Als trainingsacteur speelde ik de coachee. Een van de deelnemers begon aan zijn rollenspel. Hij creeerde een veilige sfeer, luisterde goed en stelde mooie vragen. Maar plots stopte hij.

Toen ik hem vroeg waarom hij dat deed zei hij: "Ja, anders ga je zo huilen..."

Tja. Het is best even spannend als de ander gaat huilen. Want huilen betekent ook dat je moet gaan troosten. En hoe doe je dat dan in vredesnaam?

Meestal is het al voldoende als je luistert en begrip toont.

Ben jij ook iemand die huilen het liefst omzeilt?
Misschien heb je wat aan deze weetjes over huilen.

Wist jij dat:

* Vrouwen zo'n 16 maanden huilen in hun leven?
* Tranen een andere samenstelling hebben naargelang de oorzaak?
* Er het meest gehuild wordt in Nederland, de VS, Turkije en Chili?
* Tranen een belangrijke communicatieve functie hebben? Doordat ze moeilijk te faken zijn vergroten ze de geloofwaardigheid.
* Mannen vaker huilen van vreugde en vrouwen vaker huilen uit frustratie?
* Slechts 22% van de Nederlanders zijn tranen durft te laten lopen als er andere mensen in de buurt zijn?
* Het onzin is dat je met huilen stresshormonen afvoert?
* Er bij huilen wel endorfines vrijkomen waardoor we ons weer beter voelen?

Mijn favoriete comedian Dane Cook weet het heel treffend (en o zo herkenbaar) te vertellen. Geniet en huil van het lachen!

Da's ook toevallig...

2011-06-16T19:22:00.004+02:00

Ik heb ooit iets geks gehad...

Telkens als ik naar de klok keek was het 10.10u. Of 15.15u. Of 22.22u. Het maakte niet uit wanneer ik naar de klok keek, maar telkens waren de nummers twee keer gelijk. Toeval of niet?

In dit geval was er helaas geen sprake van toeval. Laat staan van een mysterieuze boodschap of paranormaal signaal. Ik keek waarschijnlijk veel vaker naar de klok, alleen registreerde ik dit niet bewust. Doordat een 'dubbele tijd' echter in mijn actieve bewustzijn zat, registreerde ik enkel de keren dat het ook echt gebeurde.

En precies daarom lijkt het bij liefdesverdriet ook alsof alle liedjes op de radio op jouw slaan. Of zie je ineens allemaal zwangere vrouwen als je aan kinderen denkt. Of rijdt ineens overal die auto die je zelf ook hebt.

Toch kun je het toeval soms ook voor je karretje spannen. Een mooie werkvorm hiervoor is gebasseerd op het principe van serendipiteit.

Serendipiteit is het talent om met behulp van toeval en intelligentie een niet gezochte vondst te doen.

De werkvorm
Formuleer een duidelijke vraag. Gebruik vervolgens een van onderstaande opdrachten om het toeval uit te lokken. Kijk of je naar aanleiding van de opdracht nieuwe dingen hebt gezien, gehoord of gevoeld die je kunt koppelen aan je vraagstuk.

1. Pak een Gouden Gids en stip blind een van de restaurants aan. Ga daar eten.
2. Ga naar de boekhandel, sluit je aan in de rij voor de kassa en koop het boek dat degene voor jou in de rij koopt.
3. Ga naar de videotheek en vraag naar de dvd die het laatste is ingeleverd. Bekijk hem en lees de biografie van de hoofdrolspeler.
4. Draai een wereldbol rond en leg je vinger op een stukje van de bol. Zoek de geschiedenis van het land dat je hebt aangestipt
5. Ga naar een museum en bekijk het meest rechtse schilderij in het derde vertrek uitgebreid.
6. Pak een engels woordenboek en pik er een woord uit. Google op dat woord in combinatie met het woord 'lyrics' en kijk welke liedjes daar uit voort komen.

Veel plezier!

Meer weten? Leestip: De Zwarte Zwaan van Nassim Nicholas

Ten voeten uit!

2011-06-10T18:39:00.004+02:00

Vorige week volgde ik een workshop voor trainingsacteurs bij lichaamstaaltrainer Simon Groen.

In de workshop liet hij de deelnemers het effect van lichaamstaal op de communicatie herkennen en ervaren.

Bij lichaamstaal ben ik zelf vaak geneigd om te letten op alles dat zich boven tafel afspeelt. Maar mensen zijn zich steeds meer bewust van de taal die hun lichaam spreekt. En wat vergeten ze dan als eerste? Juist. Als er een onderdeel van het lijf duidelijke lichaamstaal spreekt dan zijn het wel je voeten.

Ja mensen, your feet tell it all...

Om te beginnen een vraag:

Wie vind je geloofwaardiger? Een man in een keurig pak met sloffen? Of een man in een pyjama met nette schoenen?

Die laatste he? Gek toch?
Het laat zien hoezeer je voeten bepalend kunnen zijn.

Simon Groen vertelt dat je aan iemands voeten kunt zien naar wie zijn aandacht uitgaat in een gesprek. Hoe? Doordat mensen meestal op een been leunen, wijst de voet waarop niet geleund wordt vaak naar degene toe. En als je gesprekspartner je niet zo interessant vindt, dan wijst die voet hoogst waarschijnlijk van je af. Soms zelfs naar de deur... Mensen die totaal in elkaar opgaan in een gesprek staan met hun voeten recht naar elkaar toe.

Nog enkele leuke weetjes over mensen en hun voeten:

- Alfamannen bewegen weinig met hun benen, voeten en lichaam omdat ze graag het gesprek domineren en controleren.
- Extraverte en verlegen mensen bewegen juist veel met hun voeten.
- Als een man nerveus is beweegt hij ze meer, als een vrouw nerveus is houdt zij haar voeten juist stil.
- Als een vrouw zich voelt aangetrokken tot haar gespreksparter doet ze haar benen over elkaar richting de gesprekspartner en wiebelt ze een beetje met haar voet.
- Zowel mannen als vrouwen houden hun voeten stil als ze liegen.

Dus zoek het voortaan ook eens een beetje laag bij de grond. Dan zie je namelijk pas echt hoe stevig iemand in z'n schoenen staat!

Meer info over een workshop lichaamstaal? Kijk eens op www.lichaamstaaltrainer.nl

Bla bla bla...

2011-06-06T18:04:00.010+02:00

Na het ooit voorgoed afgezworen te hebben waagde ik me er een paar weken geleden toch weer aan. (tot zover mijn standvastige principes)

Een flitsende netwerkbijeenkomst met dito presentator, mogelijkheid tot speeddaten en bijna 200 enthousiaste jongens en meisjes.

Bring on the networking!!!

Maar wat schetst mijn verbazing?

De meeste deelnemers die ik tegenover me krijg steken direct van wal met een minutendurende lofzang over eigen kennis en kunde. Geloof me, de apenrots in Artis was er soms niks bij...

Hoe komt het toch dat sommige mensen het zo moeilijk vinden om ECHT naar de ander te luisteren? Gewoon iemand je onverdeelde aandacht te geven? En niet meteen voor eigenbelang te gaan?

Het komt waarschijnlijk doordat de mens van nature graag gehoord wil worden. Want dit geeft een gevoel van zekerheid. En het is makkelijker om aandacht te hebben voor jezelf dan voor de ander. Echt luisteren betekent immers dat je je moet inleven. En wilt horen wat er echt gezegd wordt. En dat vinden veel mensen nog best lastig.

Dus gaan mensen voor hun eigen verhaal.
Maar of dat nou altijd het meeste oplevert?:

Let's stick together.

2011-06-02T10:08:00.002+02:00

Eerder liet ik op dit blog een filmpje zien over de ganzentrek. Alleen door samen te werken kunnen de ganzen vele kilometers lang vliegen in een krachtige formatie.

Een ander dier heeft de kracht van samenwerking ook erg goed begrepen: De mier! Deze kleine beestjes hebben miniscule hersentjes maar zijn slim genoeg om te begrijpen dat je samen sterker bent dan alleen.

Bekijk onderstaand filmpje maar eens:

Hoe slim en sterk is jouw team?

Da's logisch...

2011-05-27T12:06:00.009+02:00

In trainingen zet ik wel eens, als korte energizer, een raadsel in. Het is een leuke manier om de gedachten te verzetten en de concentratie weer scherp te krijgen.

Als kind was ik ook al dol op raadsels. De zin "Ra, ra, hoe kan dat?" heeft mijn mond regelmatig verlaten.

Ik vind raadsels zo leuk omdat het altijd korte, spannende verhaaltjes zijn met een, op het eerste oog, moeilijk oplosbaar probleem. Dit probleem kan echter altijd opgelost worden door elementen uit het verhaal te gebruiken en bovenal een dosis gezond verstand in te zetten.

Ondanks mijn liefde voor raadsels, ben ik er helaas niet heel erg goed in. Een creatieve oplossing? Geen probleem. Een oplossing met flink wat fantasie? Wel twintig als het moet. Maar gewoon even logisch nadenken is voor mij soms een hele opgave.

Zo ook deze week, toen een collega me confronteerde met onderstaand raadsel. Na een uur heb ik het opgegeven en heb ik hem gesmeekt om de oplossing.
Die uiteindelijk weer irritant logisch bleek...

Graag deel ik het raadsel hier met jou.
Kun jij wel een beroep doen op je logica?

Vier slimme kabouters staan op een rij met hun gezichten dezelfde kant op. Ze hebben allemaal een hoedje op, alleen ze weten zelf niet welke. Ze weten wel dat er twee rode en twee groene hoedjes zijn. Het eerste kaboutertje staat achter een muurtje en kan geen van de andere kabouters zien. Het tweede kaboutertje staat redelijk hoog en kan de hoeden van de derde en vierde zien. Het derde kaboutertje ziet de hoed van de vierde en de vierde ziet helemaal geen hoeden.

De kabouters willen uitzoeken welke hoed ze op hebben, zonder hun eigen te bekijken. Als een van hen weet welke hoed hij op heeft, dan zal hij het meteen de anderen vertellen. Stel nu dat de hoeden zo verdeeld zijn dat het eerste kaboutertje een rode heeft, het tweede een groene, het derde een rode en het vierde een groene. Welk kaboutertje weet nu het eerst welke hoed hijzelf op heeft?

Wat vind jij?

2011-05-22T20:47:00.005+02:00

Over bovenstaande afbeelding heb ik een sterke mening. Dit hoort natuurlijk optie B te zijn. Maarja...zoveel mensen, zoveel meningen. En hoe maak je al die meningen snel zichtbaar in een groep?

Onlangs deed ik bij een grote verzekeraar het stellingenspel. Het stellingenspel is een levendige manier om standpunten uit te wisselen en inzichtelijk te maken waar iedereen (letterlijk) staat.

Hoe werkt het?
Je hebt een facilitator nodig die de discussie leidt en zich niet met de inhoud bezighoudt. Vervolgens verdeel je een ruimte, die groot genoeg is voor de groep, met tape op de vloer in twee vlakken.
Een vlak staat voor “Eens” en een vlak staat voor “Oneens”. Vervolgens wordt er een stelling gedeponeerd. Deelnemers mogen stelling innemen door in een van de vlakken te gaan staan. Vervolgens vraagt de facilitator mensen om hun stelling toe te lichten.

Er zijn verschillende varianten mogelijk op het stellingenspel. Bijvoorbeeld:

1. Laat deelnemers plaats nemen op een lijn waarvan de uiteinden eens en oneens vertegenwoordigen. Hiermee ontstaat er meer nuance.
2. Laat deelnemers van plaats wisselen als ze vinden dat iemand een goed verhaal heeft.
3. Ga op zoek naar stellingen waar mensen het mee eens zullen zijn voor het creeren van een gemeenschappelijke visie.
4. Laat deelnemers zelf een stelling kiezen en geef ruimte voor discussie.

Dus wil jij ook zichtbaar maken wat er leeft? Speel het stellingenspel!

Gewoon tot tien tellen!

2011-05-18T20:21:00.005+02:00

Bekijk bovenstaand filmpje. In dit geval duurt het slechts 47 seconden om tot een conflict te komen...

Maar hoe ga vervolgens om met dit conflict?
Helaas heeft je keuze niet veel te maken met wat op dat moment het handigste is. Het heeft vooral te maken met je opvoeding, je cultuur en je persoonlijkheid.

In de literatuur over conflicthantering duikt vaak hetzelfde schema op:

Op de verticale as vind je de zorg om het eigenbelang, op de horizontale as vind je de zorg om andermans belang. Veel zorg om je eigenbelang en weinig zorg om andermans belang leidt tot een andere conflicthanteringstijl dan veel zorg om andermans belang en weinig zorg om je eigenbelang.

Maarja, in the heat of the moment denk je vaak niet meer aan dit schema.
Voor je het weet beland je in een van de acht slechte stijlen van conflicthantering:

1. Zegeltjes sparen: Eerst alles opkroppen en dan later ontploffen.
2. Psycho analyse: "Je zegt dat nu wel, maar volgens mij ben jij bang om..."
3. Afmakertje: "Goed hoor, jij hebt gelijk."
4. Etiketteren: "Je bent nu eenmaal een luie donder!"
5. Atoombom op Lutjebroek: Dreigen met gevolgen die niet in verhouding staan met het geschil.
6. Stekels opzetten: "Ja hoor, ik doe het nooit goed. Je moet ook altijd mij hebben."
7. Schuldgevoel oproepen: "Door jouw kan ik nooit... Je houdt nooit rekening met me."
8. Breekbaar: "Hou op ik kan er niet tegen. Ik krijg er hoofdpijn van."

Feest der herkenning?

Een goede oude tip die voor mij nog altijd het beste werkt is gewoon even tot 10 tellen. Ofwel: Neem een time-out. Als je namelijk boos of verdrietig bent kun je gewoon moeilijker een conflict oplossen.

En anders is er nog altijd de OTTO-gids...

Lekker modelletje...

2011-05-14T20:54:00.002+02:00

Volgens MBTI ben ik een profiel ENTJ.
Volgens Belbin heb ik de teamrol 'Monitor'.
Volgens de leerstijlentest ben ik een Denker.
Mijn trainingsstijl is Dokter.
In het leiderschapsmodel van Quinn heeft de Producer mijn voorkeur.
En in de Roos van Leary zit ik vaak in Boven-Samen.

Hoe ik dit allemaal weet? Nou... Ik ben er dol op!

Als de ongrijpbaarheid van de dagelijkse communicatie ineens kraakhelder verklaard wordt in een model dan maakt mijn hart een sprongetje.

Maar wat heb ik daar nu aan? Niet bijster veel als ik het bij de bevinding alleen zou laten. Weten waar je 'zit' in een model is niet zo spannend. Het effect ervan op de communicatie met anderen is echter vele malen spannender.

Als trainingsacteur confronteer ik mensen in praktijksimulaties dagelijks met het effect van hun eigen rol in relatie tot de rol van de ander. Zodat ze voortaan de keuze hebben: Wil ik dat dit het effect is van mijn gedrag of wil ik dat niet?

En voor je het weet ben je het mooiste aan het doen dat er is: LEREN!!!

Ook een modellenfreak? Leef je eens uit op www.123test.nl

Wie bent U?

2011-05-08T10:56:00.007+02:00

Reflecteren is een belangrijke competentie, en een veelgebruikte term. Even googlen en de term 'reflecteren' geeft maar liefst 303.000 resultaten! Er wordt blijkbaar veel gereflecteerd.

En niet voor niets. Zelfreflectie kan je namelijk een hoop opleveren. Het kan je zelfkennis vergroten. Maakt je bewust(er) van emoties die bij jou in bepaalde situaties een rol spelen en geeft je inzicht in hoe jij daarnaar handelt.

Maar hoe doe je dat nou? Zelfreflectie?

Onlangs werkte ik in een training Persoonlijke Effectiviteit met het model van Bateson:

Bateson onderscheidt zes niveaus in de persoonlijkheid. Daarnaast stelt het model dat veranderingen op een hoger niveau altijd zullen leiden tot veranderingen op een lager niveau.

Een voorbeeld: Veel mensen hebben de vaardigheden om naar een podium te lopen, de microfoon te pakken en iets over zichzelf te vertellen. Toch vinden velen dat geen prettige opgave. Er is iets op een hoger niveau dat hen blokkeert. Een overtuiging misschien? Bijv. "Ik heb toch niets interessants te vertellen."

Wanneer je wilt leren reflecteren is het model een erg handig handvat. Je kunt jezelf bijvoorbeeld vragen stellen aan de hand van het model.

Oefening reflecteren

Bedenk een situatie die je hebt meegemaakt waarop je wilt reflecteren.
Stel jezelf vervolgens de volgende vragen bij de verschillende lagen van het model. Begin bij de onderste laag en ga steeds een laagje dieper:

1. Omgeving: Waar ben ik? Waar reageer ik op, wanneer en met wie?
2. Gedrag: Wat doe ik, zie ik, hoor ik, hoe handel ik?
3. Vaardigheden: Wat kan ik, hoe pak ik het aan?
4. Overtuigingen: Waarom doe ik het, wat vind ik belangrijk?
5. Drijfveren: Wie ben ik, wat is mijn levensdoel?
6. Identiteit: Van waaruit handel ik?

Kijk of je ter afsluiting een conclusie kunt formuleren.

Veel plezier met het leren reflecteren!
En voor de leuk: zelfreflectie volgens Family Guy... :)

Sticky Story

2011-05-04T16:54:00.004+02:00

Voor de NVP Young Professionals gaf ik onlangs de workshop "Zakelijk netwerken met behulp van jouw Sticky Story." En korte, interactieve workshop waarin de deelnemers op zoek gingen naar hun eigen Sticky Story.

Wat is een Sticky Story?
Je staat op een netwerkborrel en er komt iemand op je af die je geinteresseerd vraagt wat je doet. Heb jij dan een goed verhaal paraat of geef jij je bek maar een douw?

Een Sticky Story kan je wellicht helpen. Het is namelijk een korte, geoefende beschrijving van je bedrijfsactiviteiten waarin je ook de waarde, voordelen en kwaliteiten hiervan voor jouw netwerk beschrijft.

Het is zo compact en helder dat zowel je oma als je jonge nichtje van 15 begrijpen wat je doet. En allerbelangrijkste: Het moet blijven plakken!!! En dat is nog niet zo makkelijk... Want hoe kom je tot een verhaal dat bij jouw past?

Misschien helpt onderstaande oefening:

Geef eerst zo uitgebreid mogelijk antwoord op onderstaande vier vragen:

1. Unieke kwaliteiten die ik inzet in mijn werk zijn:
2. Dit betekent voor mijn werkgever / bedrijf dat:
3. Voor mijn klanten betekent dit:
4. Wat mij in mijn werk echt motiveert is:

Breng de uitkomsten vervolgens terug tot een Sticky Story van ca. 80 woorden. Dit is zo'n 20 seconden. Schrijf in de tegenwoordige tijd en kijk of je echt kunt horen, ruiken, proeven en zien wat je doet.

Oefen nu je Sticky Story of collega's, vrienden en familie en vraag er feedback op. Wat bleef er hangen? Hoe kom je over? Past het bij hoe ze jouw ook kennen?

Veel netwerkplezier!

Radiostilte...

2011-05-02T18:09:00.005+02:00

Het was een tijdje stil op dit blog. Bijna een maand om precies te zijn.
Ik heb lang getwijfeld of ik daar iets over moest schrijven. Ik heb besloten het wel te doen, hetzij op een ietwat criptische wijze:

In mijn blogbericht van 8 april kon je het verhaal lezen over de pot met golfballen. Twee dagen later verloor ik zelf een golfbal. En dat deed flink pijn.

Plots heb ik de vier taken van verlies te volbrengen:

1. Het aanvaarden van het verlies;

2. Het voelen van de pijn die hier het gevolg van is;

3. Het aanpassen aan een leven waar de ander geen deel meer van uitmaakt;

4. Het een plek geven en verder leven met nieuwe inzichten voor de toekomst.

Had je me een paar maanden geleden gevraagd of ik deze taken aan zou kunnen dan had ik volmondig 'NEE!' geantwoord.

Maar als jij iemand bent die ooit afscheid heeft moeten nemen dan weet je: Je kunt het wel. Je werkt je er doorheen en krabbelt langzaam weer op. De (veer)kracht van de mens!

En ik ben weer in de lucht.
Alive and a little bit kicking!

Een verhaaltje...

2011-04-08T20:16:00.003+02:00

Een leraar stond voor zijn klas. Er stonden allerlei dingen voor hem op z'n bureau. Toen het lesuur begon, pakte hij zonder woorden een grote, glazen pot en deed hem vol met golfballetjes. En toen de pot tot de rand gevuld was, vroeg hij de jongeren of de pot vol was. Ze zeiden: 'Ja.' Toen pakte de leraar een doos met kleine kiezelsteentjes en goot die uit in de pot. Hij schudde de pot een beetje en de kiezelsteentje rolden in de open plekjes tussen de golfballetjes. Toen vroeg hij zijn leerlingen opnieuw of de pot vol was. En ze beaamden het. Nu pakte de leraar een doos met zand en goot hem uit in de pot. En natuurlijk, het zand vulde alles verder op. En weer vroeg hij of de pot nu vol was. En weer zeiden ze: 'Ja, nu is de pot vol.' Daarop nam de leraar twee blikjes bier van de tafel, maakte ze open, en goot ze leeg in de pot. En het bier vulde de ruimte tussen de zandkorrels. De jongeren lachten.

Toen het weer rustig was zei de leraar: 'Deze pot staat voor je leven. De golfballetjes zijn de belangrijke dingen in je leven – je familie, je geliefde, je kinderen, je gezondheid, je vrienden. Het zijn de dingen die zo belangrijk voor je zijn, dat wanneer al het andere in je leven er niet meer zou zijn, maar dit nog wel, je leven nog steeds meer dan genoeg de moeite waard zou zijn. De kiezelsteentjes zijn de andere dingen die er toe doen - zoals je werk, je huis, je auto. Het zand is al het andere, de kleine dingen. Wanneer je het zand eerst in de pot doet, is er geen ruimte meer voor de kiezelsteentjes of golfballetjes. Dit geldt ook voor je leven. Wanneer je heel de dag al je tijd en energie geeft aan de kleine dingen, zul je nooit ruimte of tijd hebben voor de dingen die echt belangrijk voor je zijn. Let op de dingen die belangrijk zijn voor het geluk in je leven. Speel met je kinderen. Neem tijd om naar een dokter te gaan wanneer je je niet goed voelt. Neem je geliefde mee uit eten. Neem tijd voor ontspanning. Er zal altijd tijd zijn om je huis te poetsen of om boodschappen te doen. Zorg eerst voor de golfballetjes, de dingen die er echt toe doen. Stel je prioriteiten - de rest is zand.'

Toen hij uitgesproken was, bleef het een poosje stil. Toen stak een van de leerlingen haar hand op en vroeg waar het bier voor stond. De leraar glimlachte. 'Ik ben blij dat je dit vraagt. Het laat je zien, dat hoe vol je leven ook lijkt te zitten, er altijd ruimte is voor een paar biertjes.'

Vertrouw op je talent!

2011-04-05T14:25:00.006+02:00

In mijn blog van 17 maart 2011 over Lef zie je een filmpje van een pinguin die een 'leap of faith' maakt.

Heb je dit beest eigenlijk al eens goed bekeken? Het is namelijk best een maf dier. Met zijn vleugels kan hij helemaal niet vliegen. En hij heeft van die gekke, korte pootjes waarmee hij maar hele kleine stapjes kan maken. Al met al maakt het de pinguin op het land behoorlijk langzaam en niet bepaald wendbaar.

Maar zie je deze pinguin in het water, dan zie je ineens waar het beest voor gemaakt is. Alles klopt. Hij kan razendsnel zwemmen en is enorm wendbaar. Je zou bijna denken dat een pinguin onder water zelfs een beetje glimlacht...

Het is een mooie metafoor voor een thema waar ik erg van gecharmeerd ben: Talentdenken.

Want waarom niet vertrekken vanuit iemands talent? En bij het woord talent denken we al snel aan voorbeelden van buitengewoon getalenteerde kunstenaars, musici, wetenschappers of sportlieden. Maar talent is veel dichterbij en is in potentie in iedereen aanwezig.

Zelf ben ik momenteel volop op zoek naar mijn talenten. En dat blijkt nog best lastig. Ik leef namelijk in een tijd die erg gericht is op wat er allemaal niet goed gaat. Op school kregen mijn onvoldoendes alle aandacht. En als volwassene komen mijn 'nog te ontwikkelen' competenties elk jaar weer op tafel.

Dus lieve lezer: Ga in je kracht staan! Ga op zoek naar jouw talent, geef het de volle aandacht en laat het groeien.

Op internet las ik hier een mooi gedicht over:

Onze diepste angst
is niet dat we onmachtig zouden zijn.
Onze diepste angst betreft juist
onze niet te meten kracht.
Niet de duisternis, maar het licht in ons
is wat we het meeste vrezen.

Vertrekken vanuit je talent vraagt dus om lef en om vertrouwen. En zoals je eerder las: lef is niet mijn sterkste kant. Maar ik zit vol vertrouwen!!!

Mijn zoektocht is begonnen...

Hoe al je dromen waar te maken...

2011-03-31T10:42:00.006+02:00

Alles is herhaling

2011-03-24T23:10:00.003+01:00

Toen ik mijn eerste stappen in de discotheek zette, duurde het niet lang voor ik thuis kwam met housemuziek die ik hardop afspeelde in mijn slaapkamer. Mijn vader hoorde het aan, rolde met zijn ogen en zei lachend: Ach, dat nummer was in mijn jeugd ook al een hit maar dan zonder die beat eronder.

Nu luister ik jaren later naar de radio. Ik hoor Vaya Con Diaz met Nenanana. Een hit uit mijn jeugd, maar nu geremixt tot een vlot dancenummer. Ineens schiet de gedachte door mijn hoofd dat alles herhaling is. Daarom slaat het aan, daarom vinden we het zo fijn. Wat de boer kent dat eet hij!

En hoe meer ik er op let, hoe meer het me opvalt...

In de winkels hangen nieuwe versies van de jurkjes die mijn moeder vroeger droeg.
In mijn huis staan de hippe retrostoeltjes die mijn oma vroeger ook had. Op tv zie ik de reclame van Pietertje die een boterham met pindakaas eet. Precies zoals Petje Pitamientje dat 25 jaar geleden deed.

Het liefst hebben we het net als vroeger. Als vanouds, maar met een nieuw jasje. We combineren gewoon het oude met het nieuwe en het lijkt zowaar even onbekend. En plots realiseer ik me dat dat ook betekent dat ik de leeftijd heb bereikt waarop ik dus blijkbaar oud genoeg ben om dit patroon te herkennen.(slik)

Op internet ontdekte ik een leuke site: www.everythingisaremix.info. Hier worden dit jaar vier videoproducties getoond die laten zien hoe de geschiedenis zich herhaalt rondom verschillende thema's. Hieronder een voorproefje uit de filmindustrie:

Vechten of vluchten?

2011-03-21T19:00:00.007+01:00

Als jij oog in oog staat met iemand die je aanvalt, wat doe jij dan? Vechten of vluchten?

Vandaag kreeg ik een boek cadeau over vrouwen en leiderschap. Een heel hoofdstuk is gewijd aan het onderwerp Vechten of Vluchten. Veel vrouwelijke leiders vinden het namelijk moeilijk om de balans te vinden tussen vechten en vluchten in conflictsituaties. Ze voelen zich snel in een hokje geplaatst: of ze zijn een kreng of ze zijn een doetje.

Mijn eigen overmatige liefde voor rechtvaardigheid ontaardt overigens regelmatig in vechten ;) Maar onderstaand filmpje laat zien dat natuurlijk nooit zo zwart wit is. Er zijn nog veel meer manieren. Niet vechten. Niet vluchten. Maar gewoon een beetje out of the box denken:

Een mooie werkvorm waarin men een gedragsneiging in een conflictsituatie kan gaan onderzoeken heet De Brug:

Hoe?
Zet twee medewerkers tegenover elkaar, met een tussenruimte van vijf meter. Leg uit dat er zich tussen hen een zeer smalle brug over een afgrond bevindt. De twee medewerkers wonen aan de ene kant van de brug en werken aan de andere kant. Wanneer de een naar zijn werk gaat en de ander naar huis, komen zij elkaar tegen. Precies in het midden van de brug...
De vraag/opdracht is: hoe kunnen de deelnemers elkaar passeren op deze smalle brug, zonder te spreken en natuurlijk zonder eraf te vallen?

In de werkvorm zal mooi zichtbaar worden welke neiging er bij de deelnemers ontstaat: vechten of vluchten? Ook mooi om te zien wat er eventueel nog meer ontstaat. Was er een samenwerkingsverband? Nam er iemand initiatief en zo ja, wie? Wat gebeurde er non-verbaal?

LEF

2011-03-17T09:50:00.010+01:00

Afgelopen week was ik voor de derde keer in mijn leven op skivakantie. Samen met een groep vrienden gingen we de Oostenrijkste pistes onveilig maken.

Eenmaal uit de skilift bleek echter al snel wie er beschikte over een flink portie lef en wie niet. Daar waar enkele vrienden zich zonder angst de berg af storten, bevond ik mezelf ineens stilstaand op de piste. Skies afwachtend in de pizzapunt houding. Wat was het ook alweer? Borst naar het dal en gewicht op je bergski? Of je dalski? Of je bergski? Aaahhh!!!

Het werd me weer eens duidelijk... Ik beschik niet over een grote dosis lef. Een risico nemen voelt voor mij niet als spannend, uitdagend of avontuurlijk. Ik weeg altijd eerst de voors en tegens tegen elkaar af en vermijd roekloze besluiten.

Ergens las ik dat het woord lef uit het hebreeuws komt en 'HART' betekent. En vanuit mijn (snel kloppend) hart deed ik op die berg in Oostenrijk mijn overwegingen:

"Ik zou me nu naar beneden kunnen storten en ervaren hoe het is om met een enorme snelheid naar beneden te glijden. Dan loop ik wel het risico om hard te vallen en me flink te bezeren" OF "Ik zou ook in hele brede bochten de piste af kunnen gaan. Dat geeft geen kick, maar vergroot wel de kans op een veilige aankomst in het dal"

Wellicht hoop je dat ik voor het eerste koos en toch heelhuids beneden kwam. Een ervaring rijker en een stap dichterbij een LEFvoller bestaan.

Maar ik koos het laatste. Lef en durf zijn namelijk niet of nauwelijks aan te leren of te trainen. Either you got it or you don't.

En soms, heel soms, wilde ik dat ik het wat meer had...

I wish I was special...

2011-03-09T13:27:00.004+01:00

Er zit een diep verlangen in mij om bevestigd te worden. En het zit ook in jou... Want zo zijn we nu eenmaal gemaakt. Sterker nog: bevestiging is noodzakelijk om emotioneel gezond te functioneren. Bij gebrek aan gezonde bevestiging zitten we toch aanzienlijk minder goed in ons velletje.

Dus willen we soms even speciaal zijn. Want gewoontjes, dat zijn er al zoveel...
Maar wat maakt jou nou zo speciaal? En wat vinden je collega's fijn aan jou?

Een mooie oefening die ik onlangs zelf mocht ervaren en die dit gegeven een impuls kan geven binnen organisaties is het feedback-cafe. Deze werkvorm gaat als volgt:

Richt een ruimte binnen het bedrijf sfeervol in alsof het een cafe is. Leg wat kleedjes op de tafels, kaarsjes erbij, drankjes erbij, een lekker muziekje en wat bakjes met pinda's in de vensterbank.

De deelnemers mogen vervolgens plaatsnemen in het feedbackcafe. Er is slechts een gouden regel: Je verlaat het feedbackcafe pas als je iedere andere aanwezige feedback hebt gegeven over wat je in hem of haar waardeert.

Hebben mensen hulp nodig met het geven van feedback? Geef ze kort de feedbackregels:

Als je feedback geeft benoem je het:

1. Gedrag (Ik zie / Ik hoor )
2. Gevoel (Dat geeft me het gevoel dat...)
3. Gevolg (Het effect is...)

En denk je nou echt dat je niet speciaal bent? Bekijk onderstaand filmpje en zie dat je echt heel uniek bent!

Lang leve je netwerk!

2011-03-05T19:57:00.005+01:00

Afgelopen week mocht ik een training geven over Effectief Netwerken.

Een prachtig onderwerp. Want het gebeurt regelmatig... Je ontmoet iemand die weer iemand blijkt te kennen die jij ook kent. "Wat is de wereld soms toch klein…" zeg je lachend tegen elkaar.

Maar het is een waarheid als een koe. De wereld is klein. Mensen met dezelfde interesses zoeken elkaar namelijk op. Dansers reizen de hele wereld over en kennen hun collega in Japan beter dan hun buurman in Amsterdam.

En zo is de wereld bedekt met knooppunten. Bekijk eens een kaart met vliegroutes van de KLM, het spoorwegennet van de NS of een telefoonnet. De lijnen verspreiden zich niet als een gelijkmatig rooster over het gebied, maar verknopen zich op bepaalde punten, waarvan een deel almaar uitdijt. Jouw netwerk werkt precies hetzelfde!

Hierdoor heb je dus het ene moment het gevoel dat de wereld een dorp is en het andere moment dat je slechts een mier bent op een grote hoop.

Six degrees of separation
We zijn nooit meer dan 7 bekenden van elkaar verwijderd. Moeilijk te geloven? In 2006 deed Microsoft onderzoek hiernaar en bestudeerde gedurende een maand de adressen van 30 biljoen smsjes. Ook zij ontdekten dat elke twee mensen gemiddeld 6,6 bekenden van elkaar verwijderd zijn. Dit principe heet Six Degrees of Separation. Door effectief te netwerken vergroot je je kans op het opdoen van contacten die je iets opleveren. Hoe dan ook. Op welk moment dan ook.

Dankzij mijn eigen netwerk vond ik afgelopen jaar een nieuwe baan, kreeg ik verschillende leuke opdrachten, ben ik verrast en geinspireerd geraakt, heb ik mensen met elkaar in contact kunnen brengen en is er altijd wel iemand die een antwoord heeft op mijn vraag.

Hoe benut jij jouw netwerk? En hoe maak je het zichtbaar? In Papendal gingen honderden ambtenaren een levend netwerk maken met bollen wol. Totale chaos maar prachtig om te zien. Want we zijn allemaal met elkaar verbonden en de wereld is maar klein.

wol netwerken
Geüpload door kijkes. - Klik hier voor meer grappige video's.

Corporate Drammer

2011-03-01T13:24:00.011+01:00

Ik sta in mijn omgeving bekend als een ‘kritische-vragen-steller’. Vaak hoor ik collega’s tegen mij zeggen: ‘Moet je nou altijd zoveel moeilijke vragen stellen? Je gaat weer veel te snel…’ en ‘Je moet maar gewoon accepteren dat het hier zo gaat..”

Maar helaas. Ik ben een zogenaamde Corporate Drammer. Een charmante drammer, dat wel :) Maar toch…

Lang heb ik gedacht dat dit een vervelend trekje van mij is. Tot ik het boek The Breakthrough Company las van Keith Mc Farland. Hij stelt dat bedrijven deze patroondoorbrekers juist nodig heeft wil het succesvol kunnen zijn. Krijgen mensen de ruimte om kritische vragen te stellen over waarom dingen gebeuren zoals ze gebeuren, dan leidt dit zelfs vaak tot een serieuze omzetverbetering.

Dus ben jij ook een kritische vragen steller? Voel je niet bezwaard. Jouw lastige vragen zijn hard nodig. Het is prima als mensen met de neuzen dezelfde kant op staan. Maar soms kijken ze elkaar hierdoor ook niet meer aan. En staren ze slechts allemaal dezelfde kant op.

Schep verwarring! Want precies die verwarring geeft organisaties nieuwe kansen en daar zouden ze blij mee moeten zijn.

Wil je nu zelf vaker kritische vragen gaan stellen? Wellicht heb je iets aan deze zes tips:

1. Wees oprecht nieuwsgierig!

2. Stel je kritische vragen vanuit de intentie om dingen te verbeteren niet om te zeuren of klagen.

3. Pas of voor suggestieve vragen. ( Bijvoorbeeld: Vind jij deze werkwijze ook niet erg achterhaald?) Deze leveren vaak niet de juiste informatie op.

4. Stel liever een open vraag. (Bijvoorbeeld: Waarom hebben we ooit voor deze werkwijze gekozen?)

5. Blijf ook jezelf vragen stellen. Wat vind ik ervan? Wat begrijp ik nog niet? Zijn de gebruikte argumenten objectief of subjectief?

6. Wees niet meteen tevreden met het eerste antwoord.

DRAM ZE!

Amat Victoria Curam!

2011-02-23T20:36:00.005+01:00

De titel van dit bericht is een oude latijnse uitspraak die zoveel betekent als:

Geen overwinning zonder inspanning.

Deze week werd ik hier ineens zelf mee geconfronteerd. Ik moest een plan schrijven terwijl ik me niet voldoende had voorbereid. Toch dacht ik dat het wel los zou lopen, en leverde mijn plan in. Helaas... Ik ging kansloos ten onder. Mijn plan werd afgebrand en mijn gesprekspartner was teleurgesteld.

Als je een indruk wil maken dan is een goede voorbereiding alles. Want als je je vergeet voor te bereiden, moet je je voorbereiden om vergeten te worden.

Ook een succesvol rollenspel valt of staat met een goede voorbereiding.
Voordat ik aan een 1 op 1 rollenspel begin zijn er altijd vijf vaste voorbereidingsvragen die ik mezelf stel:

- Kan en wil de deelnemer iets leren uit het rollenspel?
- Is de te spelen situatie goed duidelijk?
- Weet ik hoe het gedrag dat ik moet spelen er uit moet zien?
- Weet ik wat de deelnemer wil leren / bereiken?
- Ken ik de valkuil van de deelnemer?

Deze voorbereiding maakt dat je niet koud hoeft te starten. Een schaatser staat ook niet koud op de startlijn, maar warmt zich goed op om alles eruit te halen dat erin zit.

Hoe vaak bereid jij je goed voor? En hoe vaak neem je hiervoor echt even de tijd?

Het hebben van de juiste informatie geeft je namelijk altijd een voorsprong en helpt je succesvoller te zijn.

En dat het zich uiteindelijk altijd loont, laat onderstaand filmpje mooi zien. Maandenlang werd deze videoclip van bijna vier minuten voorbereid. En dankzij deze goede voorbereiding is het een daverend succes en een feestje om naar te kijken!

ps. En het plan? Inmiddels heb ik een nieuwe versie ingeleverd na een grondige voorbereiding...

Wie lost het op?

2011-02-18T14:27:00.011+01:00

Bekijk bovenstaand filmpje eens. Hoe had deze man het probleem het beste kunnen oplossen? Nu koos hij ervoor om zijn probleem van anderen te maken. Toch komt een succesvolle oplossing voor een probleem vaak aan op het initiatief van de individuele medewerker die met het probleem wordt geconfronteerd. In hoeverre is hij/zij bereid het probleem zelf op te pakken en pas los te laten als het is opgelost?

Ervaring leert dat we regelmatig liefst iemand anders verantwoordelijk maken voor ons probleem. Want problemen zijn lastig... Het oplossen van problemen is echter een van de meest essentiële vaardigheden in het leven. We worden in het leven tenslotte allemaal geconfronteerd met obstakels.

Hoe kun je nou het beste een probleem oplossen?

Stap 1. Neem eigen verantwoordelijkheid en pak de kwestie aan op een duidelijke en logische manier. Zelfs als sta je onder (tijds-) druk.

Stap 2. Probeer het probleem echt te begrijpen. Wat zijn de gevolgen? Welke aspecten zijn van belang voor de oplossing? Als je het probleem eenmaal hebt uitgesplitst, begrijp je pas goed wat er gaande is.

Stap 3. Begin met het plannen van een oplossing. In de meeste gevallen is dit een eenvoudige kwestie van oorzaak en gevolg. Welk resultaat moet er bereikt worden? Welke stappen moeten er genomen worden om dit resultaat te bereiken?

Stap 4. Voer je plan uit. Wees niet bang om je strategie opnieuw te evalueren. Gaat er tussentijds iets mis? Benader eventuele nieuwe ontwikkelingen in dezelfde logische manier waarop je het oorspronkelijke probleem benaderde.

Tot slot nog enkele tips:

- Probeer altijd kalm te blijven.
- Houd rekening met de rol die anderen kunnen spelen in het oplossen van problemen.
- Houding is de sleutel. Hoe meer problemen je oplost, des te groter is je ervaring met het oplossen van problemen. Sta dus open voor nieuwe problemen.
- Voel je je gefrustreerd? Neem dan een adempauze en realiseer je dat elk probleem een oplossing heeft, maar soms is het gewoon zo verpakt dat je het niet direct ziet.

En onderstaand stroomschema werkt natuurlijk niet... (maar is wel grappig :)

Er was eens een bedrijf...

2011-02-13T20:26:00.007+01:00

Werk jij ook bij een dynamisch bedrijf met professionele medewerkers die kwalitatieve op maat oplossingen ontwikkelen voor haar klanten?
Toevallig… Ik ook.

Het is een praatje dat vaak wordt verkocht. En meestal heeft het geen impact.
Mensen houden namelijk niet zo van feiten, ze willen een verhaal horen! Door een echt verhaal te vertellen maak je veel meer indruk.

Mooi voorbeeld: In de jaren dat ik bij Randstad werkte kende iedere collega het volgende verhaal:

In 1960 fietst economiestudent Frits Goldschmeding ’s nachts op de fiets door Amsterdam. Hij is een jaar bezig geweest met een doctoraalscriptie over tijdelijke arbeid, op dat moment nog een totaal onbekend fenomeen in Nederland. Terwijl hij met een mede-student praat, krijgt hij ineens een idee: laten we een uitzendbureau beginnen! De volgende ochtend opent hij het uitzendbureau en brengt hij diezelfde week nog de eerste uitzendkracht op de fiets naar zijn eerste opdrachtgever. In vijftig jaar tijd groeit Randstad uit tot het tweede uitzendbureau van de wereld.

Het verhaal voldoet aan de vijf gouden wetten die je kunt hanteren als je een 'Corporate Story' gaat vertellen:

1.Een goed verhaal blijft hangen
2.Een goed verhaal inspireert
3.Een goed verhaal is simpel
4.Een goed verhaal heeft impact
5.Een goed verhaal is authentiek

Zelf een Corporate Story maken?
Bedenk waar je verhaal betrekking op mag hebben. Mag het over de geschiedenis van de organisatie gaan? Over het leiderschap? Of over de bedrijfscultuur? Ga dan op zoek naar de verhalen die er al leven binnen de organisatie. Gebruik deze!

Ga vervolgens met een groep mensen, los van elkaar, beschrijven waar de organisatie of het merk voor staat. Schrijf vervolgens de verhalen op waar dit uit blijkt. Let op: Schrijf op narratieve wijze!

Leg de verhalen vervolgens naast elkaar en ga op zoek naar het verhaal dat voldoet aan de vijf gouden regels. Kijk of je het verhaal ook in beelden kunt vangen. (Frits op de fiets met achterop de eerste uitzendkracht!) Toets het verhaal bij een testpubliek en schaaf desnoods bij.

Ik ben benieuwd naar alle verhalen!

CrEaTieF dEnkEn!

2011-02-09T16:03:00.011+01:00

Bekijk eerst onderstaande foto:

Wat je in deze foto ziet, zegt iets over jou creativiteit. Onderzoek toont namelijk aan dat het gemak waarmee je kunt switchen tussen een foto van een eend en een foto van een haas is gerelateerd aan het feit of je een creatieve denker bent.

In een eerste studie zijn ruim 600 mensen gevraagd hoe gemakkelijk ze konden switchen tussen de twee dieren. Vervolgens werd ze gevraagd hun creativiteit zelf te beoordelen. 79% van de mensen die zeiden creatief te zijn konden gemakkelijk schakelen tussen de twee dieren. In tegenstelling tot de 3% die moeite had om de twee dieren te zien.

In een tweede studie werd het daadwerkelijke creatieve denkvermogen van mensen getoetst. Nadat gevraagd werd hoe makkelijk ze konden schakelen tussen de twee dieren, deden ze aansluitend een test waarin ze zoveel mogelijk ongebruikelijke mogelijkheden moesten beschrijven voor een baksteen en een paperclip. Degene die hadden aangegeven gemakkelijk te kunnen schakelen tussen de twee dieren konden twee keer zoveel ideeen produceren dan de mensen die hadden aangegeven moeite te hebben met de foto.

Wil jij graag creatiever gaan denken?

Hieronder vijf tips:

1) Prikkel je geest door ideeen te genereren met iets anders dan een brainstormsessie. Ga naar een museum, bekijk een grappige film, lees een onbekend tijdschrift of toets een willekeurige zoekterm in op internet.

2) Bedenk hoe een kind, goede vriend, een artiest of een accountant iets zou benaderen. Of bedenk wat het exact tegenovergestelde is van wat je reeds bedacht hebt. Dit verandert je perspectief!

3) Maak plezier want dan ben je creatiever. Geef jezelf kleine opdrachten zoals: Zorg dat je in je volgende vergadering of telefoongesprek de woorden “kaas” en “tovenaar” minstens een keer noemt.

4) Word nieuwsgierig! Stel jezelf iedere week een interessante vraag: “Hoe zit de vogeltrek in elkaar?” “Waarom lachen mensen?” of “Waarom is een banaan geel?”

5) Kies een willekeurig woord uit een woordenboek en creeer ideeen rondom dit woord. Het willekeurig combineren van dingen helpt om creatiever te denken!

An interpretation, I presume?

2011-02-05T18:34:00.006+01:00

Als trainingsacteur werk ik vaak rondom het thema interpretatie. Er is immers geen communicatie zonder interpretatie! Maar hoe vaak toets je je interpretaties eigenlijk?

Zelf werkte ik laatst met een groep cursisten waarvan er een dame constant op haar stoel heen en weer zat te schuiven. Ik interpreteerde dit als een teken van haar zenuwachtigheid en dacht “Ze zal het wel eng vinden om met een acteur te werken"

Toen ik echter aan de cursist vroeg waarom zij op en neer zat te schuiven, vertelde ze me dat ze zich ongemakkelijk voelde omdat ze naar het toilet moest maar de introductie van de oefening niet wil onderbreken...

En zo interpreteren we er op los. Vaak juist, maar vaak ook niet.

Een leuke werkvorm om in te zetten in een training is de volgende:

Laat een acteur een korte scene spelen zonder tekst. Vraag vervolgens aan de deelnemers wat ze gezien hebben. Schrijf de bevindingen op een flipover, maar zet de interpretaties aan de ene kant en de waarnemingen aan de andere kant. (bijvoorbeeld: 'De acteur is teleurgesteld' is een interpretatie en 'De acteur zucht steeds diep' is een waarneming) Je zult zien dat de lijst interpretaties vele malen langer is...

In het BBC programma Fast and Loose zag ik onlangs een andere leuke werkvorm:'The Interpretative Dance'. Zo goed als de man in onderstaand filmpje wordt het wellicht niet, maar plezier is gegarandeerd!

Hoe gaat het?
Een deelnemer interpreteert de letterlijke tekst uit een bekend lied door dit uit te beelden. De kijkers krijgen een koptelefoon op en mogen raden welk lied er uitgebeeld wordt. Interpreteert iedereen hetzelfde?

Ben je al in de STEMming?

2011-02-01T21:14:00.005+01:00

Op de middelbare school was ik straalverliefd op een jongen uit een hogere klas. Hij was lang, had prachtig halflang donker haar en met zijn blauwe ogen keek hij altijd een beetje brutaal de wereld in. Met zijn stoere leren jas en opgevoerde brommer was hij voor mij een brok uitstraling. Tot hij een keer zijn mond open deed…

Van al die uitstraling bleef ineens niets meer over. De jongen bleek namelijk een vreselijk accent te hebben! Daarbij sprak hij sloom en monotoon waardoor mijn verliefdheid ineens akelig snel was bekoeld.

Het is een voorbeeld van hoe groot het effect van iemands stem kan zijn. Zo groot zelfs dat het al het andere, hoe mooi ook, teniet kan doen.

Gek genoeg besteden we niet heel veel aandacht aan onze stem als het aankomt op communicatie. Terwijl een lekker lage stem met een goed volume toch wel meteen de aandacht trekt...

Uit onderzoek blijkt dat we bepaalde eigenschappen koppelen aan verschillende soorten stemmen. Zo vinden we iemand met een lage stem gezaghebbend en vinden we iemand met een hoge stem snel labiel en stressvol. Wisselingen in tempo, volume en toonhoogte vinden we zelfverzekerd en oudere stemmen worden vaak als betrouwbaar ervaren.

Zo ook de stem van Hal Douglas. De allerbekendste filmtrainer-stem in America. Zijn stem is zo bekend dat hij er gelukkig ook soms een beetje de spot mee durft te drijven:

Laat ook je stem voor je werken. Het is je belangrijkste instrument.
Workshops kun je volgen bij de Boertiengroep (www.boertiengroep.nl)of bij Rond Je Stem (www.rondjestem.nl).

Zet je stem vaker bewust in en laat je verrassen door het effect!

Gezocht: Roedelleider!

2011-01-26T20:26:00.004+01:00

Ieder weekend op National Geographic kijk ik vol bewondering naar het programma 'The Dog Whisperer' waarin hondenfluisteraar Cesar Millan baasjes leert hoe ze hun ontspoorde viervoeters in het gareel moeten houden.

En dat is het mooie aan het programma. Het gaat namelijk helemaal niet om de honden. Het gaat om de eigenaren. Iedere aflevering wordt weer pijnlijk duidelijk dat de hond pas van zijn gedragsproblemen afkomt als de eigenaar eerst zijn eigen probleem oplost.

Een angstige hond? Een dominante hond? Een bange hond? Een onzekere hond? Het enige dat ze doen is hun eigenaar een spiegel voorhouden door ze het effect van hun gedrag te laten zien. (Eigenlijk net een beetje als een trainingsacteur ;)

Cesar leert mensen vervolgens hoe ze een goede roedelleider kunnen worden. Hij definieert een roedelleider als iemand die: 'Kalm en assertief' denkt en dit ook uitstraalt. Zonder boos te worden. Zonder machtsvertoon. Honden kijken namelijk niet naar wat je bent, wat je zegt of wat je hebt bereikt, maar puur naar de 'energie' die je uitstraalt.

En dat geeft een kijkje in een vorm van leiderschap die machtig interessant is: Leiderschap met energie en uitstraling vanuit een innerlijke toestand. Authentiek en transparant.

Ook een lesje leiderschap? Ga dan zeker kijken dit weekend!

Zo is het nu eenmaal...

2011-01-20T18:15:00.006+01:00

Ik ben een grote fan van The Voice of Holland. Iedere vrijdag zit ik voor de buis om te zien hoe onbekende mensen zich ontwikkelen tot heuse popsterren. En tussen alle glitter en glamour is er soms ook even tijd voor een stukje zelfreflectie. Want onze popsterren in de dop moeten af en toe ook even op de bank bij de huispsycholoog om te werken aan hun minder sterke kanten.

Zo ook kandidaat Kim. Ze moest wat zelfverzekerder zijn. En geloven in zichzelf en in haar talent. Plots moest Kim huilen...

Een paar dagen later hoorde ik Kim op de radio. Als haar gevraagd wordt naar haar huilbui grapt ze: "Tja.. Als je maar lang genoeg blijft krabben gaat het vanzelf bloeden, he?"

Huh? Wat zei ze nou? Vond ze dat nu echt?

Misschien had Kim last van een belemmerende overtuiging. Je weet wel... Zo'n gedachte die je ervan weerhoudt om een probleem aan te pakken of om te veranderen. En we hebben ze allemaal:

Bij mij mislukt altijd alles, ik bak er vast weer niks van
of
Ik zeg maar niks, ik word toch niet gehoord of gezien
of
Ik houd me klein, als ze me niet zien kunnen ze me ook niks vragen of zeggen
of
Ik wil niet mee met al deze veranderingen, ik wil het laten zoals het is
of....

Wat is jouw belemmerende overtuiging? Wat zeg jij tegen jezelf als je in een situatie beland die je niet fijn vindt?

Een mooie oefening om hier meer inzicht in te krijgen is door deze belemmerende overtuigingen op papier te zetten en ze vervolgens aan te vullen met helpende gedachten. Toestemmingen aan jezelf als je merkt dat je er weer intrapt...

Bijvoorbeeld:

Ik ga er voor 100 % voor, natuurlijk kan ik het ook!
of
Mijn mening doet er toe, ik kan en wil ook bijdragen
of
Ik wil gezien en gehoord worden, ik ben blij dat ik erbij hoor
of
Veranderen is oké, ik vertrouw erop dat het ook goed voor mij is.
of....

Ik dacht weer even aan Kim. Misschien vond ze wel dat ze flink had moeten zijn. Of dat ze niet had mogen huilen.

Vrijdag is de finale en zit ik weer voor de buis. Vurig hopend dat ze vindt dat ze mag winnen en dan even mag huilen!!!

Als de ander beter is...

2011-01-15T16:08:00.015+01:00

Van een collega ontving ik ooit een interessant artikel over teamwork. Het artikel heette: "Als de ander beter is" en gaat over wat er kan gebeuren als jij mij helpt om beter te worden als jijzelf.

Het artikel maakte een grote indruk om mij. Want ik voelde meteen de paradox... Ik wil graag een goed team. Maar wil ik wel dat de ander beter wordt dan ikzelf? Ergens in mij roept er dan een klein stemmetje: "Dan word je de verliezer!!!"

Nou... niet dus.

Stel dat ieder teamlid zijn talenten in een pot stopt. Teamlid 1 is erg goed in netwerken. Teamlid 2 kan uitstekend onderhandelen. Teamlid 3 heeft veel creatieve ideeen. Teamlid 4 kan fantastisch spreken in het openbaar. Teamlid 5 schrijft de beste offertes en teamlid 6 kan goed bezwaren weerleggen. De pot bevat dan alle vaardigheden van het team. En jij levert 1/6 deel in om er 5/6 deel voor terug te krijgen. Wanneer je ander helpt om beter te worden, word je zelf ook beter!

Heb jij het lef om mensen beter te maken dan jijzelf?

Bekijk onderstaand filmpje, en laat je inspireren door de ganzen. Ganzen hebben namelijk geen last van jalouzie of trots. Zij benaderen elkaar van nature positief. Ze maken elkaar competent ten gunste van het hele team. Ze zorgen voor elkaar en durven risico's te nemen omdat hun platform stabiel genoeg is.

Als dat geen teamwork is...

Hoe het dus niet moet...

2011-01-12T21:28:00.013+01:00

Voor de kick-off van een landelijk trainingsprogramma deed ik vandaag, samen met een collega, een regiescene. In een regiescene spelen twee acteurs een scene rechtstreeks uit de praktijk van de aanwezigen. Er gaat echter van alles mis… De acteurs doen juist hoe het niet moet!!!

Als de scene is afgelopen mag het publiek de acteurs regisseren om de communicatie beter te laten verlopen. Dit doen ze door, als de scene weer opnieuw begint, STOP te roepen als ze denken dat het anders kan. Als de scene vervolgens wordt hervat op basis van de input ziet men meteen het effect van het nieuwe gedrag.

Deze werkvorm werkt fantastisch als er:

- een grote groep is;
- behoefte is aan een veilige vorm van oefenen;
- er een thema geïntroduceerd moet worden;
- discussie en bewustwording over gewenst gedrag bevorderd moet worden.

Laten zien hoe iets niet moet, is een krachtige manier om mensen aan te zetten tot leren. Probeer zelf maar eens naar onderstaand filmpje te kijken zonder te denken aan wat jij allemaal anders zou doen!!!

Bad news...

2011-01-06T21:40:00.009+01:00

Tijdens een training 'slecht nieuws gesprekken' kwam de volgende vraag voorbij:

"Hoe kun je nou slecht nieuws brengen zonder dat het zo rot voelt?"

Het is een prachtige vraag omdat het de essentie van het probleem raakt. Namelijk dat het brengen van slecht nieuws niet gemakkelijk hoort te zijn. Het moet gewoon een beetje pijn doen want anders gaat er ook iets niet goed. Empathisch vermogen is een essentiele leiderschapskwaliteit.

Maarja, niemand voelt nu eenmaal graag pijn.

En omdat we toch gewoontediertjes zijn gaan we proberen om de pijn te vermijden. Door het slechte nieuws uit te stellen. Door heel lang over koetjes en kalfjes te praten. Door het heel voorzichtig te brengen. Door te zeggen dat we het zelf vooral ook enorm vervelend vinden...

De koning in onderstaand filmpje gaat zelfs zover dat hij de ander dwingt om van slecht nieuws goed nieuws te maken. Erg komisch!

Accepteer je wel dat het even vervelend is en wil je het slechte nieuws zo goed mogelijk brengen? Misschien heb je wat aan dit ezelsbruggetje: DREUN-KREUN-STEUN.

Je vertelt vrijwel direct het slechte nieuws (Dreun) en laat je gesprekspartner reageren (Kreun). Wees niet bang voor de stilte! Als hij/zij daarmee klaar is, kunt je pas gaan steunen (Steun) en samen naar mogelijke oplossingen of alternatieven zoeken.

Veel succes!

Pay it forward...

2011-01-03T15:05:00.003+01:00

Ineens zag ik hem weer… De film ‘Pay it Forward’. Het is jaren geleden dat ik deze film voor het eerst zag en onder de indruk was van het eenvoudige idee:

Help drie mensen op een bijzondere manier en vraag ze hetzelfde te doen voor drie andere mensen. Als ook deze mensen dit doorgeven ontstaat er een ketting van hulp naar mensen, waardoor de wereld een stukje beter wordt…

In dit filmpje zie je wat er kan gebeuren als je een ‘random act of kindness’ toont:

Hierbij een idee voor op de werkvloer. Want hoeveel aandacht heb je daar nog echt voor elkaar, met al onze drukke werkzaamheden?

Organiseer een Pay it Forward maand. De groepsgrootte kan varieren van 4 personen tot 1000 medewerkers of meer. Doel is dat je iets goeds doet voor een ander en hiermee ook gaat doorgeven. Het hoeft geen geld te kosten. Het gaat juist om het oog hebben voor de ander.

Hoe gaat het in zijn werk?

STAP 1.
Iedereen krijgt op de eerste dag van de gekozen maand een mail met daarin de naam van een collega. Dit regel je via lootjestrekken.nl, een site die ervoor zorgt dat iedereen een naam krijgt van een ander en niemand weet wie wie heeft.

STAP 2.Verdiep je in de persoon, die je hebt getrokken. Weet je wat hij/zij fijn vindt? Speel daarop in. Verras deze persoon bijvoorbeeld met een koffie of thee volgens zijn eigen smaak, leg een bioscoopkaartje in zijn postvakje, versier zijn of haar bureau, stop een briefje met een compliment onder de ruitenwisser van zijn/haar auto. Schakel iemand in die iets voor deze persoon kan betekenen. Bedenk iets origineels, maar bedenk dat je niet bekend mag maken wie je bent. Je mag zo vaak verrassen als je maar wilt!

STAP 3.Op een centrale plaats voor jouw groep komt een poster te hangen met alle namen. Achter elke naam staan een stel vakjes/smilies. Steeds als jij je verwend voelt, kleur je een vakje/smiley. Zo wordt er zichtbaar wat er gebeurt.

STAP 4. Na afloop van de periode ontvangt iedereen een berichtje met de vraag of ze hun ervaringen van de afgelopen maand willen gaan doorgeven.

Wedden dat je steeds meer lachende mensen gaat zien op de werkvloer? Want zowel geven als ontvangen is FANTASTISCH!

Een nieuw jaar!

2011-01-02T20:03:00.007+01:00

In mijn bericht van 22 december 2010 vroeg ik om feedback op mijn blog omdat de klad er een beetje in kwam...

Via deze weg wil ik iedereen bedanken voor alle warme berichten! De complimenten en bemoedigende woorden maken dat ik vol goede moed mijn blogjaar 2011 inga!

En wederom is de kracht van 'durf te vragen' mij weer duidelijk geworden. Want naast goede moed, ontving ik ook enkele hele goede tips om inzicht te krijgen in het aantal bezoekers van mijn blog (Tot mijn grote schrik bijna 400 per week!!!) en heb ik meteen een frisse nieuwe layout uitgekozen.

Tot slot nog een overweging voor het nieuwe jaar:

2010 is slechts een herinnering,
2011 zit alweer vol met verwachtingen.
Maar het leven is NU...
En NU kun je niet bedenken, maar alleen ERVAREN!

Ik wens je fantastische ervaringen toe in het nieuwe jaar!

Starten is een, maar volhouden is twee.

2010-12-22T18:01:00.005+01:00

Vandaag bekeek ik eens al mijn blogberichten. Van een vliegende start in maart dit jaar, met wel 7 berichten per maand, ben ik inmiddels afgezakt tot een schamele 2 berichten per maand. Het doet me vaag denken aan al die goede voornemens die ik telkens maak met oud en nieuw. Wat waren ze ook alweer? Iets met minder eten en meer bewegen...

Hoe komt het toch dat we soms heel fanatiek aan iets beginnen en het vervolgens zo moeilijk kunnen volhouden? Het heeft alles te maken met motivatie... Als lijdend voorwerp in deze kwestie ging ik op zoek naar meer informatie over dit fenomeen.

De mens doet blijkbaar niets voor niets. Als we iets doen willen we er altijd iets voor terug. Een beloning. Als je jezelf een doel stelt om een pak melk te kopen in de supermarkt doe je dit zonder probleem. Je gaat gewoon naar de winkel en binnen no-time heb je het pak melk. De beloning volgt vrij snel nadat je jezelf het doel heb gesteld. En omdat je zo snel tevreden wordt gesteld heb je waarschijnlijk ook niet zo’n probleem om dit soort zaken uit te voeren.

Maar als de beloning uitblijft of erg lang op zich laat wachten wordt het ineens lastiger. Je wordt onderweg uit balans gebracht en neigt te stoppen met je reis naar je doel.

Conclusie: het ontbreekt me blijkbaar even aan beloning...

Hoe nu verder? Een nieuw goed voornemen maken voor 2011? De handdoek in de ring gooien? Of durf ik hier schaamteloos om een beloning te vragen?

JA DAT DURF IK! Dus hier gaat ie:

Lieve lezer. Geniet je van dit blog? Bezorgt het je soms een glimlach of lees je af en toe iets dat je nog niet wist? Ga je mijn blog ook volgend jaar nog bezoeken? Stuur me een berichtje en laat het me weten... Ik wacht met smart!

HELE FIJNE FEESTDAGEN EN EEN MOTIVEREND 2011

Een effectief gesprek!

2010-12-20T11:25:00.008+01:00

Waarom loopt een gesprek soms zo moeilijk? En waarom valt die ene collega jouw toch altijd in de rede? En waarom voel je je soms in een gesprek ineens helemaal niet serieus genomen?

Allemaal redenen om eens te schakelen. Want een goede manier om uit zo’n impasse te komen is door op een ander niveau te gaan communiceren. Misschien wil jij het over de inhoud van die offerte hebben terwijl je collega nog in zijn maag zit met zijn functioneringsgesprek van eerder die dag. Dit kan het praten over de inhoud behoorlijk in de weg staan. Toch voeren veel mensen het liefste een gesprek op inhoudsniveau. Het welbekende puntje van de ijsberg.

Door te schakelen kun je echter beter aansluiten op alles wat er onder water gebeurd. Spannend, maar o zo belangrijk. Want het grootste gedeelte bevindt zich daar waar je het niet goed kunt zien. En als je 'onder water' geen afstemming hebt krijg je minder snel commitment op alles wat je op inhoudsniveau van iemand wil.

Een mooie oefening die ik zelf afgelopen week deed om deze verschillende communicatieniveau’s duidelijk te maken is een stoelendans. In deze oefening mochten vier cursisten als 1 persoon een gesprek voeren met mij als acteur. Ze mochten echter alleen met mij communiceren vanuit het aan hun toegewezen niveau.

De vier niveaus:

Inhoud (wat moet er gebeuren?)
Procedure: (hoe gaat we het doen?)
Interactie: (hoe gaan we met elkaar om?)
Emotie: (wat vinden we ervan?)

Het resultaat was hilarisch maar ook confronterend. De vier deelnemers konden namelijk direct het effect ervaren van de communicatie op de verschillende niveau’s.
En wil je trouwens een keer het betere schakelwerk zien?? Een half uurtje Goede Tijden Slechte Tijden is een bron van inspiratie…

Meer weten over de mogelijkheden van effectieve gespreksvoering? Neem gerust contact met me op.

Breaking the habbit!

2010-11-24T15:20:00.004+01:00

Ruim een maand geleden moest ik noodgedwongen het paswoord veranderen voor mijn emailaccount. Een bittere pil, want mijn oude wachtwoord had ik al bijna 10 jaar.
Maargoed, het moest nu eenmaal dus wijzigde ik mijn oude wachtwoord in een nieuw wachtwoord. We zijn inmiddels een maand verder en ik kan je vertellen: ik ben de wanhoop nabij...

Telkens als ik mijn wachtwoord moet intoetsen bij mijn emailaccount typ ik uit gewoonte mijn oude wachtwoord in om vervolgens bruut gecorrigeerd te worden door een rood kruis met de melding dat dit toch echt niet meer klopt.

Regelmatig vraag ik mezelf zacht vloekend af waarom ik dit toch niet gewoon kan veranderen. Ik heb het wachtwoord toch zelf aangepast? Toen ik vandaag echter in een training een cursist hoorde zeggen: "Ik kan het allemaal wel, maar ik wil het gewoon niet" viel ineens het kwartje.

Ik kon best een nieuw wachtwoord bedenken, maar ik wilde het helemaal niet. Mijn onderbewustzijn liet me vervolgens telkens weer door dezelfde groef in de plaat draaien. Iets nieuws leren moet dus altijd aan twee voorwaarden voldoen. Je moet het kunnen, maar je moet het vooral ook willen!

Vandaag heb ik besloten dat ik mijn nieuwe wachtwoord in een keer WIL leren invoeren. Geen foutmeldingen meer. Wedden dat het lukt?

Don't brainstorm... Brainwrite!!!

2010-11-12T17:21:00.005+01:00

Onlangs hield ik, samen met collega's, een brainstormsessie voor het goede doel. Voor de Maag Lever Darm Stichting gingen we nieuwe ideeen bedenken om de darmkankermaand in maart 2011 extra onder de aandacht te brengen. Maar hoe maak je van een brainstormsessie een succes? Urenlang buffelen in een zaaltje is nu niet de beste manier om tot creatieve ideen te komen...

Dus kozen we voor een out of the box aanpak; we gingen brainwriten. Bij deze werkvorm wordt gebruik gemaakt van de kracht van brainstormen. De deelnemers inspireren namelijk elkaar en komen zo ideeën die ze alleen niet zo snel gekregen zouden hebben. Het nadeel van brainstormen wordt bovendien direct ondervangen: niet alleen de meest extraverte deelnemers komen aan bod, maar ieders bijdrage komt goed naar voren.

Hoe werkt het?
Iedere deelnemer schrijft de centrale vraag bovenaan. Zijn idee voor de oplossing schrijft hij in het eerste vakje. Daarna geeft hij het formulier door aan zijn buurman. Geef een eindsignaal als alle formulieren vol zijn. Vraag alle deelnemers het beste idee op hun formulier te selecteren en voor te lezen. De probleemeigenaar krijgt de hele stapel ideeën mee. Onderstaand filmpje geeft een goede uitleg over brainwriten:

Dus ben je op zoek naar nieuwe ideeen? Don't Brainstorm, but Brainwrite!

Hoe werkt coaching?

2010-10-15T13:04:00.008+02:00

Nou, heel simpel... Gewoon zo:

En spelende vrouw, wat heb je nou geleerd?

2010-10-11T14:40:00.014+02:00

Zoals ik al eerder schreef begin ik over een paar weken aan mijn nieuwe baan bij de Boertiengroep. En bij het afscheid van een werkgever hoort vandaag de dag ook een exitgesprek. Een exitgesprek waarin je bereid bent om elkaar open en eerlijk feedback te geven en waarin je van een vertrekkende medewerker wilt leren.

Na afloop van het exitgesprek dacht ik aan het model van Kolb. Dit model stelt dat iedereen vier stappen doorloopt wanneer je iets nieuws leert.

Ineens realiseerde ik me dat je ook in een exitgesprek aan het leren bent. Je leert eigenlijk constant op de werkvloer. Als mensen zich hier meer bewust van zouden worden, kunnen ze ook meer te kijken naar hun eigen 'werkplekleerstijl' en deze veranderen en verbeteren.

Maar nog even terug naar mijn leermoment van de dag...

Iedereen heeft een voorkeur voor een persoonlijke leerstijl, waarmee ze het liefst beginnen en waaraan ze het meeste tijd besteden. Mijn exitgesprek voerde ik met een type Beslisser:

Een beslisser is gericht op probleemoplossing en de toepassing van begrippen, modellen en theorieën. Hij wordt graag geconfronteerd met problemen waar één juiste oplossing voor gezocht kan worden. Zijn werkwijze is bij voorkeur doelgericht en planmatig.

Optimale leeromgeving van een beslisser:

- duidelijke rode draad;
- gelegenheid om zelf praktische conclusies te trekken;
- duidelijke relatie met de eigen praktijk;
- technieken en aanwijzingen om problemen zelfstandig op te lossen;
- deskundige opleider (moeten het zelf ook kunnen);
- gelegenheid om met zelf bedachte oplossingen te experimenteren.

Je voelt hem al aankomen: Doordat ik hier niet van te voren over had nagedacht liet ik mijn ratelende, hart luchtende, emotionele, grapjes makende Janine de vrije loop, waardoor we niet echt veel van elkaar geleerd hebben... Gemiste kans dus!

Ik geloof daarom ook dat het loont je vaker bewust te zijn van wanneer je leert. Pas dan kun je gaan experimenteren met leerstijlen en vind je aansluiting bij degene die je iets wilt leren. Zo word je een echte allrounder!

Meer weten of ontdekken wat jou leerstijl is? Doe de test op: http://www.thesis.nl/index.php?option=com_db8kolb&Itemid=42

Bang voor verandering

2010-09-28T11:49:00.012+02:00

Onlangs hakte ik een flinke knoop door... Na jarenlang in het commerciele bedrijfsleven te hebben gewerkt wilde ik fulltime terug naar mijn oude liefde: het acteren.

Toch duurde het lang voor ik deze beslissing durfde te nemen. Mijn vaste baan als accountmanager bij een grote multinational gaf mij enorm veel zekerheid. Toen ik de vacature voor een fulltime Acteur zag bij de Boertiengroep, maakte mijn hart echter een sprongetje. En nu, enkele maanden later, is alles in kannen en kruiken. Per 1 november start ik als trainingsacteur bij de Boertiengroep in het team Leiderschap en Organisatieontwikkeling.

En plots, in mijn laatste maand als accountmanager, gebeurt er iets geks. De aankomende verandering zorgt voor onrust. Daar waar ik altijd dacht dat het mijn angst was geweest om in het onbekende te gaan treden, blijkt het de angst om het bekende te gaan verlaten.

Het zit in mijn, en onze, aard om te beschermen wat we nu hebben. Iets kwijtraken raakt ons harder dan iets nieuws krijgen. En volgens mij is de beste manier om je angst voor verandering te verslaan door hem recht in de ogen te kijken. Als je je bewust bent van je angst kun je er pas iets aan doen.

Vier stappen die mij hierbij hebben geholpen:
1. Stel een doel dat net buiten je comfort-zone ligt.
2. Beschrijf je grootste angsten die in je opkomen bij dit doel. Wat kan er allemaal mis gaan? Wat houdt je tegen?
3. Beschrijf alle positieve punten die je zult ervaren als je dit doel hebt bereikt.
4. Als je ergste angsten uit zouden komen, hoe zou je er dan mee omgaan?

Wie zijn angsten benoemt verslaat ze. Door de tijd te nemen je angsten eens goed onder ogen te zien zul je namelijk merken hoe irrationeel ze vaak zijn.

Verandering blijkt ineens niet eng. Verandering is nodig om vooruit te komen. Ook ik zal van tevoren nooit weten wat ik in de toekomst zal krijgen. Misschien wordt het slechter dan nu, misschien wordt het veel beter. Ik geloof echter dat wie met een beetje lef in het leven staat steeds durft te veranderen. Het verleden achter je laten voelt in het begin eng, maar als je het keer op keer doet wen je eraan en ga je het zelfs leuk vinden.

Door jezelf steeds een beetje uit te dagen kom je verder dan je ooit voor mogelijk had gehouden! Ga ervoor!

Hou je doelstellingen voor je!

2010-09-07T22:57:00.008+02:00

De meeste trainingen beginnen met het bepalen van de leerdoelen van de cursisten.
En nadat iedereen deze leerdoelen braaf heeft opgeschreven, mogen ze gepresenteerd worden aan de rest van de groep.

Volgens Derek Sivers niet het meest verstandige idee...

Je neus achterna...

2010-08-31T19:57:00.007+02:00

Het Proust effect

Alleen de echte diehards hebben de roman 'A la recherche du temps perdu' van de Franse schrijver Marcel Proust werkelijk gelezen, maar één scene is beroemd: De hoofdpersoon doopt zijn madeleine-koekje in kamillethee en voilá: de geur roept een herinnering op. Een complete stad doemt tot in de kleinste details op uit de mist der vergetelheid. Intuïtief begreep de auteur wat wetenschappers pas decennia later zouden ontdekken: dat de reukzin het zintuig is met een 'directe verbinding' naar de hersenen, in het bijzonder het gedeelte dat te maken heeft met emoties en herinneringen. Een geur kan plotseling diepe herinneringen loswoelen, veel sterker nog dan een geluid of een beeld. Het Proust effect.

Maar wat is de invloed van geur op het gedrag? Meer dan je zou denken…

Zo bleek uit wetenschappelijk onderzoek dat citroenlucht werkelijk het poetsgedrag bevordert. Het is dan ook niet voor niets dat steeds meer bedrijven aan geurmarketing doen. Zo verspreidt beddenwinkel Auping de subtiele geur van een pas verschoond bed wat resulteert in een hogere verkoop. En wat dacht je van de Belastingdienst? Rond de welbekende middagdip wordt er een citrusgeur over de afdelingen verspreid om de concentratie te bevorderen.

Onderbewuste overreding

Verborgen boodschappen die onbewust ons gedrag beïnvloeden zijn al jarenlang voer voor discussie. De wetenschappelijke term hiervoor is onderbewuste overreding. Het bekendste onderzoek hiernaar is het “drink cola / eet popcorn” onderzoek van de Amerikaan James Vicary uit 1957. Bioscoopbezoekers die tijdens de film gedurende milliseconden de woorden “drink cola” en “eet popcorn” te zien kregen zouden veel meer popcorn en cola kopen dan de bezoekers die de verborgen boodschappen niet kregen. Recenter onderzoek uit 1996 laat zien dat een groep vrijwilligers die woorden te horen kreeg die ze associeerden met bejaarden zoals “bingo” en “grijs” ervoor zorgde dat ze langzamer gingen lopen dan de controlegroep. De deelnemers hadden geen idee dat die woordjes hun gedrag beïnvloeden.

Kortom je loopt je neus achterna, is helemaal niet zo’n gek idee...

Toekomst?
Dit allemaal gezegd hebbende: Er zijn inmiddels geuren bekend die een positief effect hebben op het leereffect. Hoe sta jij tegenover het gebruik van een dergelijk middel in een training? Zet iedere trainer straks geuren in tijdens een training? In het Steigenberger Kurhaus bestaat inmiddels zelfs een heuse 'result room' die de geuren en verlichting aanpast aan het gewenste resultaat van een meeting.

Ik ben benieuwd naar jouw ervaring en mening!

It's all in the game!

2010-08-30T12:06:00.006+02:00

Steeds vaker word ik benaderd om te acteren in een game. Een game is een gecontroleerde praktijksimulatie die de hele dag doorgaat, zelfs tijdens lunch en middagwandeling. In deze praktijksimulatie wordt de werkelijkheid van het bedrijf en de deelnemers feilloos benaderd. Hoe kun je nou als organisatie een managementgame inzetten en wat het je kan opleveren?

Bepaalde vaardigheden zijn erg geschikt om te leren door games. Denk bijvoorbeeld aan leidinggeven, onderhandelen of accountbeheer. Met een game heb je de tijd om fundamenten te leggen en daarop door te bouwen. De zogenaamde leercyclus wordt diverse malen doorlopen wat maakt dat er intensief geleerd wordt.

Hoe?
Gedurende de dag ontvangen de deelnemers meerdere opdrachten die elkaar logischerwijs opvolgen. Zij bepalen vervolgens zelf de tactiek en oefenen de gesprekken met acteurs. Met de feedback die zij ontvangen kunnen ze meteen aan de slag in een volgende opdracht. Om het groepsgevoel te stimuleren wordt er in een game ook vaak gespeeld in kleine teams van drie a vier personen. Zo kan een trainer iedereen individueel de nodige aandacht en feedback geven. Als extra, speelse prikkel wordt vaak een competitie-element ingebracht: het beste team wordt beloond. Dit helpt om echt sámen tot resultaten te komen, de aandacht vast te houden en de sfeer tegelijk aangenaam luchtig te houden.

Wanneer?
Games kunnen op vele manieren ingezet worden:
- als voorbereiding op toekomstige taken en functies
- als trainingsmiddel voor vaardigheden
- als assessment
- als teamversterking.

Diverse organisaties zijn gespecialiseerd in games. Zij ontwikkelen interessante cases, scenario's, draaiboeken, rolbeschijvingen en feedback criteria. Kijk eens op www.boertiengroep.nl of www.salsaparilla.nl voor meer info.

Heb je als bedrijf nou geen zin in het ‘echte werk’ dan is er ook nog altijd het digitale werk. Een interessante ontwikkeling die niet stilstaat. Zo zag ik laatst een digitale game waarin projectvaardigheden getoetst worden. Check het filmpje:

Selling lemonade!

2010-08-12T10:12:00.008+02:00

Verkooptrainingen verlopen meestal volgens een vast programma. Eerst worden de leerdoelen bepaald, dan volgt de theorie, vervolgens een rollenspel en tot slot de eindevaluatie. Na de borrel en de bitterballen gaat een ieder weer geïnspireerd naar huis.

Of toch niet?

Steeds meer verkopers zijn een beetje trainingsmoe… Trainers worden dus gedwongen vaker na te denken over de impact van hun training. Creativiteit en out of the box denken kunnen hierin een belangrijk rol spelen.

En dat is precies wat een trainer onlangs deed in een verkooptraining. Hij liet zich inspireren door de serie The Apprentice. Je weet wel, die serie waarin een aantal verkopers strijdt om een baan bij Donald Trump. Iedere week krijgen ze nieuwe opdrachten om hun verkoopvaardigheden te laten zien. Zo ook in de aflevering waarin ze de opdracht krijgen om limonade te gaan verkopen.

Deze exacte oefening heeft de trainer ook in zijn training gedaan:

Na binnenkomst van de verkopers vertelt hij hen dat er vandaag geen training of rollenspel gaat plaatsvinden. Hij verdeelt de groep vervolgens in vieren en geeft iedere groep 50,- uit zijn eigen portomee. “Vandaag gaan we limonade verkopen!”

De groepen worden uitgedaagd om zoveel mogelijk geld te verdienen met het verkopen van limonade. Hoe ze dat doen mogen ze helemaal zelf weten, als ze maar om 17.30u weer terug zijn.

Na een korte, verbaasde stilte begint de groep ineens in beweging te komen. Ideeën vliegen over tafel en na enkele minuten stapt de eerste groep al in de auto. Iedereen heeft inmiddels zijn eigen strategie: Van verse jus op een industrieterrein tot goedkope ranja in een winkelcentrum.

Enkele uren later vindt de trainer vier enthousiaste, geïnspireerde en gemotiveerde groepen tegenover zich. Geen training had hen vandaag meer kunnen leren over samenwerking, marktbewerking, communicatie, creativiteit en plezier in sales.

En in plaats van de bitterballen zijn ze 's avonds van de winst samen uit eten gegaan!

Wil je ook eens sparren over creatieve werkvormen en out of the box ideeën?
Neem gerust contact met mij op.

Komkommertijd

2010-08-10T17:35:00.007+02:00

Het is komkommertijd...

Vroeger betekende dit veel komkommers en weinig handel. Vandaag de dag betekent het voor mijn bussiness: veel trainingsacteurs en weinig trainingen. Een mooie tijd dus om de batterij weer op te laden om daarna weer vol energie aan de slag te gaan.

En na drie weken heerlijk vrij, was het ook voor mij deze week weer zover. De eerste maandag na de vakantie. Met de gedachte van komkommertijd nog in mijn hoofd open ik vol vertrouwen mijn mailbox...

Oef. Ik had het blauwe getal tussen haakjes bij mijn inbox iets lager ingezet... Na een paar uur heb ik dan ook een flinke takenlijst en zakt de moed me langzaam in de schoenen. Voel ik me nou ineens een beetje moe worden? Hoe kan dit nou? Ik was toch uitgerust na die rondreis door Italie?

Toch blijk ik niet de enige te zijn. Uit onderzoek blijkt namelijk dat maar liefst twee derde van de Nederlandse werknemers zegt niet productiever te zijn bij terugkeer van een vakantie. Komkommertijd of niet.

Gek genoeg blijkt uit dit zelfde onderzoek dat de kans op een productievere medewerker na een strandvakantie drie keer zo groot is dan bij een stedentrip of educatieve vakantie. (Tja, leren maakt dus toch een beetje moe...)

Weer enigszins gerustgesteld kom ik mijn week door. Maar een ding is me echter wel duidelijk... Volgend jaar drie weken strand!

Geniet nog even van de zomer!

Kom je spelen?

2010-07-13T09:44:00.008+02:00

Vroeger deed je het vast al op het schoolplein. Spelletjes spelen met de andere kinderen om vervolgens weer vol energie de dag door te komen.

Nu we volwassen zijn spelen we niet zoveel meer. Jammer want het geeft energie en heeft altijd een leuk en onverwacht effect. Gelukkig ontdekken steeds meer trainers de kracht van spel en hebben we er inmiddels zelfs een zeer professionele naam voor: Energizers!

Energizers zijn oefeningen om weer energie te krijgen. Soms zakt de energie in een bijeenkomst of training namelijk even weg. De deelnemers hebben een oppepper nodig en een energizer kan hierbij helpen. Ze hebben namelijk vaak een fysiek element zodat de deelnemers letterlijk in beweging komen. En het biedt een hulpmiddel van onschatbare waarde voor trainingen.

Daarom hierbij vier eenvoudige energizers:

Op een rij
Een hele eenvoudige oefening is op een rij. Zet elkaar op een rij naar leeftijd, ervaring, aantal keren aan het woord, macht in de groep, et cetera. Bouw eventueel een handicap in als niet spreken of geblinddoekt.

Moordenaartje
Geef iedereen een briefje. Eén deelnemer krijgt een briefje met een kruisje, dat is de moordenaar. Iedereen krijgt een blinddoek en gaat rondlopen. Als je iemand tegenkomt geef je hem een hand. Alle deelnemers knijpen één keer, behalve de moordenaar, deze knijpt twee keer. Als je dit voelt dan ben je dood. Geef een korte, felle schreeuw als bewijs dat je bent uitgeschakeld.

Levende knoop
Stuur één deelnemer naar de gang. Laat de rest in een kring staan en hun hand in de lucht steken. Iedereen pakt twee andere handen. Zo ontstaat een leven de knoop. De taak van de persoon die op de gang stond is deze knoop te ontwarren.

Lopen en stilstaan
Soms is het lastig om de na een energizer de concentratie weer terug te brengen in een groep. Deze oefening richt zich op de concentratie. De hele groep loopt kris kras door de ruimte. Zonder dat afgesproken is wanneer, staat de hele groep in één keer stil. Vervolgens gaat de hele groep tegelijk weer lopen. Deze oefening vraagt een grote concentratie van de groep. Iedereen moet continu op elkaar letten.

Hebben jouw cursisten straks net zoveel energie als deze pinguin?

4 vormen van feedback

2010-07-08T11:25:00.008+02:00

Het geven van feedback is een essentieel onderdeel van het werk van een trainingsacteur. De feedback is altijd concreet van aard en op de praktijk gericht. In tegenstelling tot het werken met positieve en negatieve feedback, werkt een trainingsacteur meestal met tops en tips. Tops beschrijven hetgeen er tijdens het spel op communicatief gebied goed ging. Tips zijn handige aandachtspunten om de manier van communiceren effectiever te maken.

In een praktijksimulatie kan een trainingsacteur vanuit verschillende invalshoeken feedback geven. Graag deel ik hierbij de vier belangrijkste met je:

1.Feedback tijdens het spelen
De trainingsacteur kan tijdens het spel feedback geven over het gedrag en de manier van communiceren van de cursist. Op dat moment krijgt de cursist dus op een directe manier - en in de situatie - informatie over wat zijn/haar gedrag bij het personage van de trainingsacteur doet. Bijvoorbeeld:

•De trainingsacteur zegt: "Nou moet je niet zo gaan lachen, daar kan ik helemaal niet tegen."
•Of: "Vind je het normaal om weg te kijken als ik om je hulp vraag."
•Of: "Houd toch eens op met dat tikken met je pen, ik word daar helemaal gek van!"

Feitelijk geeft de trainingsacteur constant feedback tijdens het spelen. Hij reageert immers tijdens het rollenspel altijd op het gedrag van de cursist. Alleen, met 'feedback geven tijdens het spelen' wordt bedoeld dat de trainingsacteur expliciet en woordelijk kenbaar maakt wat hij denkt, voelt en beleeft bij de manier van communiceren van de cursist.

2.Feedback vanuit het personage
De trainingsacteur kan ook ná een rollenspel feedback geven vanuit het personage dat er is gespeeld. Kenmerkend aan deze methode van feedback geven, is dat de acteur deze feedback geeft met alle bijkomende gedachten, gevoelens en belevingen die tijdens het rollenspel zijn ervaren. Eigenlijk net alsof het personage midden in een situatie wordt gevraagd om te vertellen wat er in hem omgaat. Met andere woorden: als het personage boos was toen het rollenspel is gestopt, dan geeft het personage ook boos feedback. Bijvoorbeeld:

•De trainingsacteur zegt: "Vind je het gek dat ik kwaad ben? Die gast kijkt me geen enkele keer aan. Verdomme. Zit ik dan. Zo kan ik toch niet verder? Het kost me alleen maar klauwen met geld. En wat doet hij daar? Precies, een beetje ongeïnteresseerd staren naar zijn computertje. Alsof ik weer zo'n geval ben."

Voordeel van deze methode van feedback geven, is dat de cursist nadrukkelijk wordt geconfronteerd met de emoties, gedachten en belevingen die zijn/haar gedrag bij het personage heeft opgeroepen. Deze emoties en gedachten worden namelijk niet altijd tijdens het spel duidelijk. Het confronterende karakter van de feedback kent echter ook een nadeel. De feedback kan namelijk nogal heftig overkomen waardoor het leereffect bij sommige cursisten vermindert.

3.Feedback vanuit het personage (helicopterview)
Feedback vanuit het personage kan ook op een andere manier worden gegeven. Namelijk via de helicopterview. Ook bij deze methode vertelt het personage ná een rollenspel wat zijn gedachten, emoties en belevingen waren bij het gedrag van de cursist. Alleen, dat doet het personage dan alsof hij van boven af naar de situatie kijkt waarin hij net heeft gezeten. Het personage spreekt dan ook op een rustige manier. Dus niet met de emotionele lading die het personage tijdens het rollenspel ervoer.
Bijvoorbeeld:

•Op de vraag van de trainer wat het personage vond van het gevoerde gesprek, antwoordt deze: "Ja, ehm, weet ik niet. Vond het gewoon niks, eigenlijk. Weet ook niet waarom."
•Of: "Ik vond het een heerlijk gesprek. Echt, zo warm, zo betrokken. Heerlijk, gewoon. Echt heerlijk."
•Of: "En toen begon hij ook zachter te praten. Dat vond ik heel prettig. Alleen keek hij me soms erg doordringend aan. Dat voelde voor mij vrij bedreigend."

Voordeel is dat de feedback minder heftig overkomt bij de cursist. De cursist heeft namelijk niet het gevoel alsof het rollenspel nog steeds bezig is. Nadeel van deze methode is, dat het personage in veel gevallen geen notie heeft van de achtergronden van gedrag en communicatie. Daarom kan het personage niet altijd precies helder maken waarom hij bepaalde dingen dacht, voelde, deed en beleefde.

4.Feedback vanuit de acteur zelf (helicopterview)
Een trainingsacteur kan ná een rollenspel ook feedback geven vanuit zichzelf. Er is dan altijd sprake van een helikopterview. De trainingsacteur bekijkt de gespeelde situatie dus van bovenaf. Bijvoorbeeld:

•"Hanneke, mijn personage was zo verbaasd dat jij haar op haar nummer zette. Echt, haar bedoelingen waren namelijk heel zuiver. Ze wilde juist erg behulpzaam zijn omdat ze je zo waardeert. En toen gaf je haar juist een standje. Ze werd daar erg door verrast en bleef als personage ook beduusd achter."

Nu heeft de trainingsacteur kennis over de achtergronden van gedrag en communicatie. Daarbij kan hij precies vertellen wat hij dacht, voelde en beleefde. Deze twee zaken vormen het voordeel van deze methode van feedback geven. Het zorgt er namelijk voor dat de trainingsacteur heel nauwgezet aangeeft wat het gedrag en de manier van communiceren bij het personage deed. Nadeel van deze methode is dat de cursist niet de feedback van het personage zelf hoort. Het klinkt wellicht vreemd, maar dit wordt door cursisten soms als een gemis ervaren.

Veel succes met het kiezen van je feedbackvorm!

Oei, ik groei!

2010-07-01T21:27:00.010+02:00

Het is goed om af en toe kritisch naar jezelf te kijken. Niet kritisch in de zin van afkeurend, maar met het doel om een goed oordeel te vellen. Hoe zit je persoonlijkheid in elkaar? Past het werk dat je doet wel bij je, of zou ander werk beter aansluiten bij je talenten? Wat zijn je talenten eigenlijk, en waar liggen je zwakke punten? Persoonlijkheidsmodellen kunnen je een helpende hand bieden bij een kritische zelfreflectie en zelfonderzoek. Ook personal coaching is een manier om jezelf beter te leren kennen en persoonlijke ontwikkeling te creeren.

Een andere mogelijkheid is de inzet van een trainingsacteur. Zo kan een trainingsacteur in een kort tijdsbestek intensief met je werken aan voor jou lastige gedragsaspecten en houdingen waar je in je werk mee te maken hebt. Dus gewoon één op één oefenen met je eigen houding en gedrag in een rollenspel. Je doet dit met een acteur die zich helemaal op jou vraag richt. Er is niemand anders die meekijkt en wat er tijdens een sessie gebeurt blijft tussen vier muren.

Je krijgt tijdens een sessie handvatten aangereikt om ingesleten ineffectief gedrag dat je inzet tijdens je werk om te zetten in effectief handelen. Je wordt je niet alleen bewust van je eigen blinde vlek, maar krijgt ook de mogelijkheid te experimenteren met ander gedrag. Op die manier ontdek je benaderingen die bij jou passen en die tot andere resultaten kunnen leiden.

Of het nu gaat om het omgaan met een ontevreden klant, het sluiten van een deal, het overtuigen van een prospect, het presenteren van een verhaal of het onderhandelen over een tarief, het zijn allemaal gesprekken vol valkuilen. Met een trainingsacteur verbeter je je eigen performance door effectiever te worden in je communicatie. Op welk vlak dan ook.

Meer weten? Neem gerust contact op of kijk op www.uwtrainingsacteur.nl

Het kan natuurlijk ook zo...

2010-06-28T21:00:00.008+02:00

Heeft jou bedrijf ook problemen met compliance en naleving van regels? Is de bedrijfscultuur ronduit dramatisch? Heeft het middle-management een totaal gebrek aan daadkracht? En is er geen trainingsacteur in de buurt die inzicht kan creeren in het resultaat van eigen gedrag?

Terry Tate, Linebacker van de 2003 Superbowl, heeft de oplossing...

Artikel in Personeelsbeleid

2010-06-18T16:20:00.005+02:00

Vorige maand stond er in het vakblad Personeelsbeleid een interessant artikel over professionele acteurs in trainingen.

Via onderstaande link kun je het hele artikel lezen:

https://docs.google.com/fileview?id=0B4qO-ZVf4IGpMWRlYzdlMjQtZTBlZC00NzVjLTk0ZjUtNDM3ZDBiN2Q5NTIy&hl=en_GB

p.s. Alleen een beetje jammer van die foto...

Onbegrepen...

2010-06-16T19:10:00.006+02:00

Als trainingsacteur neem ik steeds verschillende rollen op me. Zo was ik de afgelopen week een agressieve klant, een arrogante manager, een flirterige medewerker en een onzekere projectleider. Al deze types spreken hun eigen taal en hebben hun eigen gewoontes. Het kan echter interessant worden als twee totaal verschillende types elkaar ineens treffen...

Zo vertelde een cursist me onlangs een grappig verhaal dat ik graag met je deel. Volgens hem illustreert het namelijk mooi het verschil tussen twee types; Namelijk techneuten en managers:

Een man vliegt in een heteluchtballon en realiseert zich dat hij is verdwaald. Hij verliest snel hoogte en ziet ineens een man staan op de grond. Hij laat de ballon verder dalen en schreeuwt: "Sorry meneer, maar kunt u mij vertellen waar ik ben?" De man op de grond roept: "Je bent in een luchtballon een paar meter zwevend boven de grond..." "Jij bent zeker een techneut" zegt de man in de ballon. "Ja dat klopt" zegt de man "hoe weet jij dat?" "Nou" zegt de man in de ballon "wat je me vertelt is technisch correct, maar ik kan er dus helemaal niks mee" De man op de grond zegt: "Jij bent vast een manager" "Dat klopt" zegt de man in de ballon. "Maar hoe weet jij dat dan?" "Nou..." zegt de man op de grond: "je weet niet waar je bent, of waar je naar toe gaat, maar je verwacht dat ik je help. Je zit nog steeds in dezelfde positie als voordat we elkaar onmoette, maar nu is het ineens mijn schuld..."

Wellicht een beetje aangedikt, maar het geeft mooi aan waar soms verschillen in overtuiging kunnen zitten.

Als acteur hou ik cursisten telkens een spiegel voor waardoor men geconfronteerd wordt met deze overtuigingen. Aan de cursist de keuze of hij deze in stand wenst te houden of niet. Techneut of manager...

Meer weten over een acteur in een training? Kijk ook eens op mijn website www.uwtrainingsacteur.nl

Hofmakerij van voorbijgaande aard...

2010-06-11T10:03:00.007+02:00

In het woordenboek staat er bij het woord 'flirten' de volgende verklaring:

Hofmakelijk van voorbijgaande aard

Prachtige omschrijving. Maar niet volledig als je het heb over de laatste trend: Zakelijk Flirten. Niks hofmakerij of verleiding, maar pure positieve beinvloeding en volop gebruik van lichaamstaal en uitstraling.

Onlangs mocht ik een workshop Zakelijk flirten volgen van Saskia Paulissen. Volgens haar berust 15 procent van je zakelijke succes op kennis en vaardigheden. De overige 85 procent is afhankelijk van hoe je overkomt op anderen.

Toch zijn er mensen die het flirten niet toepassen in een zakelijke omgeving. Sommigen denken dat flirten voor hen te moeilijk is. En dan bestaat er ook nog het vooroordeel dat flirten hetzelfde is als verleiden / sex. Flirten in een zakelijke context betekent echter: positieve aandacht geven met het doel iets te bereiken dat je voor ogen hebt.

Het belang van lichaamstaal
Onlangs gaf ik zelf een workshop lichaamstaal aan een groep verkopers. Middels enkele korte oefeningen werden zij zich ineens zeer bewust van de manier waarop ze overkwamen op anderen. Vaak zit het 'm ook in kleine dingen. Hoe geef je iemand een hand? Waar ga je zitten aan een tafel? Hoe dicht ga je bij iemand staan? Wat kun je lezen uit iemands blik?

Een eenvoudig model dat het resultaat is van verschillende studies naar menselijke lichaamstaal heet SOFTEN. De letters van SOFTEN staat voor:
Smile - Lachen naar je gesprekspartner geeft een positieve gesprekshouding aan. Veel en vaak glimlachen is het devies.
Open arms - Richt je lichaam, ook je voeten, naar de ander. Een open lichaamshouding zorgt ervoor dat anderen het idee hebben dat ze je makkelijker kunnen bereiken.
Forward lean - Leun een klein beetje naar voren op het moment dat je luistert. Ook het draaien van je hoofd is een manier om aan te geven dat je luistert.
Touch - Wees voorzichtig met aanrakingen in zakelijke context. Een kleine aanraking is een subtiele manier van aandacht geven en kan er voor zorgen dat mensen los komen.
Eye contact and handshake - Ieder gesprek begint met het schudden van een stevige hand. Tijdens het handenschudden kijk je de ander in de ogen en lacht vriendelijk. Oogcontact is het sterkste non-verbale gebaar om te laten zien dat je luistert. Zelfs wanneer jij spreekt kun je naar de ander blijven luisteren door oogcontact te houden. Zie je aan iemands gezichtsuitdrukking dat je iets verkeerds hebt gezegd, corrigeer jezelf dan.
Nod - Door je hoofd te schudden laat je zien dat je luistert, en moedig je bovendien de andere persoon aan om te blijven praten.

Complimentjes geven
Tot slot is het goed jezelf te trainen in het makkelijk geven van vleiende opmerkingen. Het helpt je namelijk positiever over je omgeving te denken. Ook de mensen om je heen zullen positiever tegen jou aan kijken. Probeer eens iedere dag een compliment te geven aan iedereen die je spreekt. Meestal gaan zakelijke complimenten niet over het uiterlijk. Je kunt wél zeggen dat iemand een mooi pak heeft, maar een opmerking over mooie ogen kan níet. Vaak gaan complimenten over kleine details. Door bijvoorbeeld iemands zakelijke successen te benadrukken of een gebeurtenis die belangrijk is voor hem of haar te onthouden, laat je zien hoe belangrijk deze persoon voor jou is.

Meer weten over de workshop zakelijk flirten? Kijk eens op de website van Saskia Poulissen (www.saskiapaulissen.nl)