OMG!

Ik herinner het me nog als de dag van gisteren...

Eindelijk had ik die afspraak met die interessante prospect. Licht gespannen en op pittige hakjes arriveerde ik op mijn afspraak. Toen ik door mijn gesprekspartner werd uitgenodigd plaats te nemen aan zijn bureau bleef ik plots met mijn pittige hakje achter mijn eigen broekspijp haken.

Met een weinig gracieuze val, smakte ik keihard achter het bureau...

De eerste emotie die ik tot in mijn tenen voelde? Je raadt het al:
SCHAAMTE!

Schaamte is een typisch menselijke emotie. Dieren kennen dit gevoel niet. Het gevoel wordt ons aangeleerd en het is daarnaast ook nog eens sterk cultureel bepaald.

En ondanks dat het een vervelend gevoel is, is het wel functioneel. Schaamte zegt namelijk iets over het beeld dat jij over jezelf hebt. En over het beeld dat je wilt dat anderen van jou hebben. Als je je schaamt geeft je hoofd een alarmsignaal af dat er niet aan dit beeld voldaan wordt.

Dit zou je kunnen zien als een kans om beter te functioneren. Mits je je schaamte als volgt kunt bekijken:

Waar schaam je je precies voor?
Is dit valse schaamte (=schuldgevoel) of echte schaamte?
Wat zou je kunnen DOEN of ZEGGEN om ervoor de zorgen dat dit verandert/verbetert?

Door je hier op te richten kun je je schaamte functioneel maken.

Maar vervelend is het gevoel natuurlijk wel.
Gelukkig kan het altijd erger. Getuige dit briljante Southpark filmpje.
Auw...