Van harte welkom! Leuk dat je een weg hebt gevonden naar mijn blog. Hier lees je alles dat me intrigeert, interesseert, verrast of wat ik gewoon graag met je deel. Wil je automatisch nieuwe blogs ontvangen? Laat dan gerust onderaan deze pagina je emailadres achter. Veel lees- en kijkplezier gewenst!
Toen ik de receptioniste enthousiast 'Goedemorgen' wenste, kreeg ik geen reactie terug...
Wat ik wel kreeg was een boze, ongeinteresseerde blik. En een diepe zucht. Waarna de dame in kwestie bromde dat ik plaats kon nemen in de stoelen. Van koffie was er al helemaal geen sprake.
Nu is communicatie mij niet vreemd. En feedback geven is zelfs mijn vak.
Toch klapte ik dicht.
Balend dat ik er niks over durfde te zeggen, droop ik langzaam af naar de stoelen.
Bovenstaand voorbeeld heeft alles te maken met assertiviteit.
Oftewel: het opkomen voor je eigen belang.
En ondanks dat we meestal prima weten wat we graag willen is het soms verrekte lastig om dit te communiceren.
Makkelijker vervallen we in de andere uitersten:
- We worden subassertief.
We houden vooral oog voor de ander. Blijven vaag over wat er gebeurd is of over wat we nu willen. Of erger... we zeggen helemaal niks.
- Of we worden agressief.
We communiceren vooral ons eigen belang zonder oog voor de ander. We beschuldigen, vallen aan of raken teleurgesteld.
Assertiviteit ligt in het midden:
Door je gedachten, gevoelens en meningen te uiten op een directe, eerlijke en gepaste wijze kom je op voor je eigen belang. Maar wel op een manier die zowel respectvol is naar jezelf als naar de ander.
Na mijn gesprek bij de klant liep ik toch nog even terug naar de receptioniste:
"Toen u mij straks te woord stond keek u boos naar me en wenste u me geen goedemorgen. Ik kreeg het gevoel dat u het vervelend vond dat ik u stoorde. Nu kan ik me goed voorstellen dat het lastig is om altijd vriendelijk te zijn. We hebben allemaal onze baaldagen. Toch vind ik het fijn om vriendelijk te woord gestaan te worden. Zou u dat de volgende keer voor mij willen doen?"
De receptioniste bleef even stil.
Vervolgens klaarde haar blik op en zei ze met een lach: "Natuurlijk wil ik dat."
Tja. Als je je eigen belang niet communiceert, hoe kan iemand dan rekening houden met jouw gevoelens?
Oh ja. En even voor de goede orde.
Er zijn natuurlijk ook momenten waarop je even niet hoeft te zeggen waar het op staat...
Vandaag was het weer zover...
Sneeuw. File. Puinhoop.
Op Facebook en Twitter ontstond er ook een opstopping. Namelijk een lange lijst van klachten over de waardeloze omstandigheden.
Ineens moest ik denken aan de 'Cirkels van Invloed' van managementgoeroe Stephen Covey.
Hij stelt namelijk dat je je invloed alleen kunt vergroten als je je energie steekt in dingen waar je ook daadwerkelijk invloed op hebt.
En ondanks dat we vandaag geen enkele invloed hadden op de files, sneeuw of vertragingen, staken we er toch volop energie in.
Covey's model ziet er als volgt uit:
De buitenste cirkel is de cirkel van betrokkenheid. Oftewel: alle zaken waar je je druk om maakt, maar waar je niet zo veel aan kunt doen. De sneeuw, files en vertragingen, zeg maar...
De binnenste cirkel is de cirkel van invloed. Dit zijn alle zaken waar je WEL invloed op hebt. En dus iets aan kunt veranderen.
Als je je energie steekt in de zaken die binnen je cirkel van invloed liggen zal deze positieve energie de cirkel vergroten!
Met als gevolg dat je invloed steeds groter wordt:
Dus de volgende keer als je in de file staat.
De NS weer vertraging heeft.
Of het sneeuwt...
Denk even aan deze cirkels.
En geef je kostbare energie aan dat waar je invloed op hebt!
Afgelopen maand was ik voor het eerst van mijn leven in Amerika. New York om precies te zijn.
En als me een ding opviel aan de New Yorkers dan was het wel hun enthousiaste taalgebruik. Alles is fantastic, great, gorgeous, amazing, brilliant of fabulous.
Waar we elkaar in Nederland een 'fijne' dag wensen, wenst de New Yorker je een 'fantastische' dag.
Waar we het in Nederland 'leuk' vinden je te ontmoeten, vindt de New Yorker het 'absoluut geweldig' je te ontmoeten.
Wij nuchtere Nederlanders vinden dit soort taalgebruik al snel een beetje grootspraak. Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg. Dadelijk denkt die ander nog dat je wat van hem wilt...
Maar waarom niet iemand een fantastische dag wensen in plaats van een fijne? Of iemand vertellen dat je het geweldig vindt degene te ontmoeten in plaats van leuk?
Als er namelijk een ding overstraalt naar anderen dan is het wel enthousiasme.
Ik vond het New Yorkse taalgebruik in ieder geval erg inspirerend en leuk. Of beter gezegd... HELEMAAL GEWELDIG!!!
We hebben allemaal onze onzekerheden.
De een wat meer dan de ander, maar de emotie is niemand vreemd.
Onzekerheid kan je hopeloos in de weg zitten en je enorm doen twijfelen.
En toch gaat niemand uit zichzelf twijfelen. Er is geen gen voor onzekerheid. Dit kan enkel ontstaan door de invloed van anderen en doordat je het zelf gaat geloven.
Het goeie nieuws is: onzekerheid kan ook een opstap zijn naar (zelf)vertrouwen.
Zoals de coach van de Chicago Bulls ooit heel treffend zei:
‘You just gotta learn to be comfortable being uncomfortable'
